Толғау

Ақ жайлау мен сандықтас, Атамның онған ұғылысы. Түн ақса тұтам күп өскен, тау сылмайтын сонысы. Ақтам бұлақ сай салаң, шытырман тоғай айналаң. Жоның жайлау кең алаң, атам онған кең далаң. Мені сендей қызғанар, бауырында өскен қай балаң. Көл қорған қызғыштай, сен десе салам байбалам. Жайлауыңды көргенде, жадыраймын жайланам. Өксігіңді ойласам, ұйқы беріп қайғылам. Қиылы-қиылы заманды, заманға сай адамды салғастырып Қарасам. Құм жүз болған танадай, шыр көбелек Айналам, әй. Ә. Кешегі өткен заманда, қайран қазақ айтен. Бүгінгі мына заманда, Қара сей ән қор Ханаран. Батыр көксері басаман, бәйбіше танқыт байсаран. Буз баласы бошалам, қырсық Атуда қыз балаң. Құсы күйшіді ат шабан, нары жалқау кер табан. Жырға алаң жоқ жұбалаң, Ебі кеткен ер балаң. Енді Қайда мен барам? Ой сандықтас, сандықтас, Атамның онған жайлауы. Қайнардан суын қайнауы, шалғынға жонын көмілтіп Құлынды қазақ байлауы. Бал татыған бағаланның, езілтіп етіліш айнауы. Сенің арқаң емеспе, лықсытып малды байлауы. Мынау асқан замандас, өзіңнің кетіп байлауы. Келелі биде кезегі жоқ, қу тыйын болыс айдауы. Бас халқы жақсы кеткен, соңы сайын алып батылға. Ер қайратып қор болып, ей сатылды ақыл Қатынға. Түзелмесен дауыз болып, Түзелмесен-ай, Әс болып, әй. Ә.