EREVAN_VIETNAM

Music. Քեզ թողում եմ, էլ ինձ պետք չես, Էլ ու՞ր մնաս հետ գամ։ Հա, միշտ էլ պատերազմ Է ներսս, լինեմ Երևան, լինեմ Վիետնամ։ Քեզ թողում եմ, Էլ ինձ պետք չես, Էլ ու՞ր մնաս հետ գամ։ Հա, միշտ էլ պատերազմ Է ներսս, լինեմ Երևան, լինեմ Վիետնամ, Լինեմ Երևան, լինեմ Վիետնամ։ Ահա այդ հույսերը քեզ Դժվար պետք գան։ Ինչքան սպասել ես մի երկու, Այդքան անկեղծ ասել եմ՝ սաղ մետկա ու նատուրի, Թե այդ քո սերը պետք է։ Մենակ պետք է Ժամանակ ու ուղեղս հետ գա։ Խնդրում եմ, Դաժե մի զանգի ինձ այդքան ունենա, Վաբշե չի հուզում ինձ ներկադ։ Ինչքան էլ որ ասում Ես տենց վեր կա մեկա թողելու ա հետքեր։ Ինչքան Էլ որ ջոկում եմ, էտ ինձ պետք ա իմ Մոտ հետք չի, էտ իմ մոտ պռոստը դեպքեր։ Դժվար Է ասածներս քեզ ձեռ տալ։ Նենց եմ ուզում ամեն Ինչին վերջ տամ։ Կգամ, կհասնեմ դեմը ձեր տան, Ոնց Վենեսուելայում Դելտան։ Ու նենցա ջոկում եմ, Որ տաք ես։ Նայի՛ր, ճամփեքին սառելուց չճաքես։ Ինչ որ Տվել եմ քեզ, դժվար է էլ տալ քեզ, բայց Ինչքան է, որ սարես իմ համար տաք ես, Քեզ թողում եմ, էլ ինձ պետք չես, պետք չես։ Վաբշե էլ ուր մնաս հետ գամ։ Հա, Միշտ էլ պատերազմ է ներսս։ Լինեմ Երևան, Լինեմ Վիետնամ։ Քեզ թողում եմ, էլ ինձ պետք չես, Պետք չես։ Էլ ուր մնաս հետ գամ։ Հա, Միշտ էլ պատերազմ է ներսս։ Լինեմ Երևան, Լինեմ Վիետնամ։ Տես ստեղ էլ չկաս։ Ինչ տվել եմ Վեկալ արա, վեկալ կշտանաս։ Դու էլ ստեղ չկաս։ Գնա՛, Պրծնենք, էլ եղավ ժամը տասը։ Ինձ չի քո դասը, Դու ֆուլ ես արդեն։ Ինքան սառն է սիրտս, Չկուտով կջարդեմ, ինչքան փակ է ներսս, Բացելուց կխայթեմ։ Ինչքան հարց կա մեջս, Լուցելուց կպայթեմ ես։ Չկա ո՛չ հավես, Ո՛չ հալ։ Ինչքան ուրիշ մտածելու բան կա, Մտածածը քարանալ։ Ինչ կա, էտ ա եկած վերևներից։ Նախ Տարին էլ աշուն ա, հոգուս դեղին տերևներից քեզ թողնում Եմ, էլ ինձ պետք չես։ Գնա՛, էլ ուր մնաս Հետ գամ։ Միշտ էլ պատերազմ է ներսս։ Լինեմ Երևան, Լինեմ Վիետնամ։ Քեզ թողնում եմ, Էլ ինձ պետք չես։ Գնա՛, էլ ուր մնաս հետ Գամ։ Հա, միշտ էլ պատերազմ է ներսս։ Լինեմ Երևան, լինեմ Վիետնամ։ Քեզ թողնում եմ, Էլ ինձ պետք չես։ Գնա՛, էլ ուր մնաս հետ Գամ։ Հա, միշտ էլ պատերազմ է ներսս։ Լինեմ Երևան, Լինեմ Վիետնամ։