Эх, кайтасы иде шул чакларга

Әлегеңә ун җиде дә идек, Сизмәдек тә Еллар узганын. Ашкынулар шашып сөюләрне, Күмеп киткән Гомер тузаны. Йөрәкне һаман ярсып тибә, Риза түгел Гомер узганга. Күңелләрем, хуя, җигелеп, Чабасыман кире язларга. Эх, кайтасы иде шул чакларга, Кичкә таба Урам уйлатып. Бер көләсе, бер җырлайсы килеп, Ауыл әбиләрен уятып. Эх, кайтасы иде шул чакларга, Кичкә таба урам уйлатып. Бер көләсе, бер җырлайсы килеп, Әбей-шәбиләрне уятып. Без дә тәзе иде ялгышларны, Үзгәрсеннәр Иде язымышлар. Барсын иде язды ташкын булып, Өкенүләр Безнең сагышлар. Очратасы иде яшьлек ярын, Яңадан бер Хәлен белергә. Яңадан бер гашыйк булып әле, Басып иде йөрәк Бергә. Эх, кайтасы иде шул чакларга, Кичкә таба Урам уйлатып. Бер көләсе, бер җырлайсы килеп, Әбей-шәбиләрне уятып. Эх, кайтасы иде шул чакларга, Кичкә таба Урам уйлатып. Йөгереше иде урамнардан, Ике атлы Сыны бер басып. Әй, яшьлегенең бөтен дөньясы да, Бер көн өндәйтинәй тормаслык. Эх, кайтасы иде шул чакларга, Кичкә таба Урам уйлатып. Бер көләсе, бер җырлайсы килеп, Ауыл әбиләрен уятып. Эх, кайтасы иде шул чакларга, Кичкә таба Урам уйлатып. Бер көләсе, бер җырлайсы килеп, Әбей-шәбиләрне уятып. Бер көләсе, бер җырлайсы килеп, Ауыл әбиләрен уятып. Әбей-шәбиләрне Уятып.