Ынакшылды чидирбе

Кедер сының теніп жетпес ұран қазың, Керелденіп жайнап шыған ажы шаңың, Қовар жараш қарактарың қуғазының, Қостық жүрем тілеп теш ежелепті. Будырланып темістеші күзелім жоқ, Үтірімнің жылдағаны ынақшыл боқ, Үтіп баштың жалдыға беріп шыдабас мен, Үтіп жадап сеніп олар хіншем болды. Еркел табыл, түтка табыл, өрішкілік жоранығыз, Ейініп келбес үелерні ергіп одап олыр мен. Ермемі күш жоқ қыдыр қаншаптың сен, Елдеп тықыз қораннақ басқайда бардың, Емлеп шыдар киші жүкпе сен сен, Еріңдерін чигірсі қапақтанна данданың. Еңсірең жүректейін тотырып бар қарғыңай, Еркеледіп ойық тұрар қойы күнің ергіндер. Амбал күнде мен жұталғанда сен жоқ, База сен жұталғанда мен жоқ, Амқу еш ақ ұлышқаш Менде жоқ, Етіп жорұр үйелерім жүкпе сағышта. Мен жанымда еш жөр машиналар, Түгесіні клуптар, Ұтқан жоқ ашқалар, Туш болып талар жыпкер жараш Күстер, Төмеле сен жоқ. Ынақшылдық шигір бе, Үздіренді ышқың ма? Ынақшылдық Шигір бе, Үздіренді Ышқың ма? Төңел жоқ күндер, түбір әншік дүнер, Дүштерімні сағынмас біл дүңгі күнің бохын, Думандық тақ сенше орым көзіл бес, Дүштің өрік сенін тілеш тапастар мен. Болым жоғым азып деніп жүревен мен, Бора бүтін биегі де хереле мен, Болым базып құдып азып жоваван мен, Бостан соқтап шұларадыр жаңаван мен. Жылдар еті ынақшылым өзіп әлван, Бес жыл ерсін беге табыл ұтпас мен, Он жыл ерсін шалданмас мен төмейле, Кежік болып жедікпелем анар мен. Қажан бір күн көтіп керден білір мен, Қарактарың кестіріп білбе сенем ете бер сен, Қайнар ұдан соң жа көріп бар мен, Қаншаптарың күрен жүрем боды білсің. Кедер сының теніп жетпес ұран қазың, Керелденіп жайнап шыған ажы шаңың, Қовар жараш қарактарың қуғазының, Қостық жүрем тілеп теш ежелепті. Будырланып темістеші күзелім жоқ, Үтірімнің жылдағаны ынақшыл боқ, Үтіп баштың жалдыға беріп шыдабас мен, Үтіп жадап сеніп олар хіншем болды. Ынақшылдық шигір бе, Үздіренді Ышқың ма? Ынақшылдық Шигір бе, Үздіренді ышқың Ма? Ынақшылдық Шигір бе, Үздіренді Ышқың ма? Ынақшылдық Шигір бе, Үздіренді ышқың Ма?