დედა

Მე ისევ გავყვები ჩუმად ამ ნაცნობ Ქუჩებს, Სადაც ჩვენ ერთად, სადაც ჩვენ ერთად Გვივლია დედა. Მხოლოდ მოგონება შენზე, მოგონება Მარტო. Ვხვდები, რომ მარტო ვცხოვრობ ამ სიცივეში Მარტო. Როგორ მომენატრე, როგორ მომენატრე Დედა. Შენს ლამაზ თვალებს მე მხოლოდ სიზმრებში Ვხედავ. Როგორ მომენატრე, ფიქრების გორაზე Მარტო. Ის ანგელოზი ხარ, რომელიც მფარველობს Მძღალოს. Მე ისევ გავყვები ჩუმად ამ ნაცნობ Ქუჩებს Და შენს ნაყვალებს მოვეფერები Მშობელო დედა. Ვიცი, რომ მას სიცხის შემდეგ შევხვდებით Ისევ. Გულში ჩაგიქრავ და გეტყვი, როგორ ხარ Დედა. Როგორ მომენატრე, როგორ მომენატრე Დედა. Შენს ლამაზ თვალებს მე მხოლოდ სიზმრებში Ვხედავ. Როგორ მომენატრე, ფიქრების გორაზე Მარტო. Ის ანგელოზი ხარ, რომელიც მფარველობს Მძღალოს. Ამბობენ, თითქოს ანგელოზი ხარ Და ღმერთი შენთან აქ ზამის პირმშოს, Მაგრამ ეს თითქოს ვინ მოიგონა. Სურს, რომ ნათქვამი სიმართლე იყოს, Არა მიწიერ გრძნობებით სავსე. Ეგ ის გულია, ასე რომ მეთქვა. Მე შენს თვალებში ყოველთვის ვგრძნობდი Გიჟურ სიყვარულს, უბალ და მერთად.