Қашағанның тойбастары

Жиналып халқың құралсаң, сөйле деп өзге қарсаң. Бұл тойдың бір күн айтайын ей, Той болады дегенмен. Халыққа хабар таратқан, ақ жүрегін ай жаратқан. Әше киіп жасаңтып, отауда тігіп ақ жапқан. Байрақты тігіп ат шапқан ей, жыршысы болса жырлатып. Аллымын басын құрлатып ей, жақсыларға тыңдатқан. Тартысы болса тартысып, айтысы болса айтысып. Бұда таңыр болады ей, қыжығы кеткен қатқан. Жиналған топтың құралың ей, жыршыдан өнер ай Сұрадың. Құрағандарың сөз болса, Қалағандарың біз болсақ. Қандырайын көптің құмары ней, шын шабытым келгенде. Ақыным тақты одарған ей, мен бір қайнарлы өзен Бұлағым. Той адамның қазынасы, Жұртанып неге қиылған. Ақ бұйрығы деген бар ей, құлақ қойсаңдар елеске. Адам ата жұртанып ей, қауанады алғанда. Исраил мен Микаил неге сың аймайған періште ней. Ақтамың хабар қиырдан, ешкімнен қорқып қиылман. Расулы пайғамбар ей, Хадишаны алғанда. Ах негесің кесінде бе, Жәбірге Алла бұйырған. Соқ төбеттен неге қиылған. Қыз бала сізге айтайын, жұр шинап қызық той еткен. Атымтай шомарт салған жол ей, бақыт пен дәулет Қонған жол. Тарғы мағастай сәнденген ей, Сөлесі сөзің тәмденген. Тоты да қыздай таранып, бойыңды түзеп сәнденген. Өтейін депте отырсың ей, балдырлып алқаш көлдірден. Абайла таң айып жоқ ей, дүнияның үлгі кесінде. Ренжіме батысты, мақтама наны кісікті. Риза бол анаңа ей, миқына кетіп ай сақтаған. Тоқсай он күн ішіңде ней, дүнияға сені шығарды. Бұл күндері болғанда, дүния шақ қызық деп. Кейінімді күтте құрметтеп ей, құрметтеу дегенде Міндеттеп. Саламат есені сау күндең ей, Аманда қосып ай жылыңа. Жеткізді сені мұратқа, жылай да көкпе жарқыным. Жетемін десе жыр ақан ей, бақыт та берсе басыңа. Ел жұртың болса қасыңда ней, айналарсың ай туы. Шалқыған шалқар бұлаққа, риза бол жарқыным. Жырымда еді сақтаған, арқасы құрғыр қозған. Жауырда болса қиқаптаған ей, ой қатап барып бір Тоқтайын. Арты да кетсем айырылмас, Мен басы қатты бір ақтабан ней.