Mic. Check E

Yo, Lab, Light, Tobe, а. Я азірнуўся паглядзець на свае сляды і апынулася Дарога пад іменем А. Нібыта ногі мяне самі заводзяць туды, Дзе далягляды паступова з'ядае туман. Каб зноў паводкі закруцілі думкі хула-хуп і зноў я Колам абыходзіў той жа калізей. А ўсё таму, што трэба толькі збіцца са шляху, Каб убачыць, што ён ёсць куды ён вядзе. Я накрыўся капюшонам, ну і што цяпер? Справа не ў тым, адкуль прыйшоў і не ў Дасьцепе, і не ў тым, колькі дэцыбел у доступе. Справа тым, каб трымаць сябе ў расквіце. Кемяце за столькі год накрэмзана знакаў і столькі Стыляў піталася з усёй павагай. Ад гетагуку да паэзіі вышэйшых адзнакаў я ўсё адно Застануся тым самым мазафакерам. Зато цяпер толькі з даберам і наперакор іду наперад І, халера, не бачу берагоў. Нягаджу хапае слоў, хістаюцца межы рэальнасці, Як стане здольнасці назваць тое, што навакол. На той мове, якой нашаптаны трыццацідваісты код Уласнай праграмы. І каб здзейсніць пераход, стану перад брамай і Крыкну «йо», пра сябе дадаўшы «амен». І ў гульню лайтовы залятаю, як дзікі, Прайграць гатовы, але гэта частка тактыкі. Час цікае, час датыкае вынікі, Пакуль цынікі памнажаюцца ў ліках. Цішэй, я сам карміў гэтых мышэй сваімі рэшткамі, Калі разваліўся ўшчэнт. Але час клеівае лечыць, хоць і цячэ. Цяпер сабраны па кавалках, крычу «майк чэк!» Я азірнуўся Паглядзець На сляды заводзяць далягляды А ўсё таму, што трэба Толькі збіцца са шляху, каб убачыць, Ён ёсць і куды ён вядзе.