Белая Русь

Вецер шалёны, як браціне, з Доўгім дыханнем трывогі. Сэрца няўцешнасцю горкай кране, Сумна і холадна мне. Голы алешнік, долі смуга, Дождж над знямелай зямлёю. А ў апусцелых башоўкувых лугах Лётае белы мой птах, ранены Птах. Белая Русь, Белая Русь, дай Твае зялкія рукі. Белая Русь, Белая Русь, к Сэрцу я іх прыкладу. Белая Русь, Белая Русь, Самыя цяжкія мукі. Белая Русь, Белая Русь, я Ад цябе адвяду, я адвяду. Бедны мой бусел раніў крыло, Гасла ў балоце маланка. Лета майго трапяцкое цяпло Вельмі нядоўгім было. Мутныя рэкі іржавай вады Страшаць нязнанай бядою. І незваротна праходзяць гады у Прадчуванні бяды, страшнай бяды. Белая Русь, Белая Русь, дай Твае зялкія рукі. Белая Русь, Белая Русь, Сэрцу я іх прыкладу. Белая Русь, Белая Русь, Самыя цяжкія мукі. Белая Русь, Белая Русь, я Ад цябе адвяду, я адвяду. Белая Русь, Белая Русь, дай Твае зялкія рукі. Белая Русь, Белая Русь, к Сэрцу я іх прыкладу. Белая Русь, Белая Русь, Самыя цяжкія мукі. Белая Русь, Белая Русь, я Ад цябе адвяду, я адвяду.