Зараніцы

Познайомив нас весною місяць Ясний, Повінчала чудодійна я зора. Розсипаю в серці промені долі Щасної. Не кончайся наша юная пора. Понямшаныя зарою, асвячоныя Росою, благословеньа зораў просім мы з Табой. Заранніцы, заранніцы нам дарогу Благословіце да высокай таямніцы Незямной. Мы ляцім, ляцім дарогаю Нябеснай. Заранніцы палымнеюць пад рукай. Высцілаем мы яе сардэчнай Песняй, называем Ясназорою вясной. Заранніцы палымнеюць, асвятляюць нам Надзею. Будзем вечна маладыя мы з Табой. Заранніцы, заранніцы нам дарогу Благословіце да высокай таямніцы Незямной. Уся вечнасць перад намі вечным Шляхам, А навокал анікога ты і я. Нехта здзівіцца здалёку: "Што за такі? Не пужае іх крутая вышыня". А навокал анікога, размаўляем толькі з Богам, з найсамай дзіўнай боскаю Грацой. Заранніцы, заранніцы нам дарогу Благословіце да высокай таямніцы Незямной. Заранніцы, заранніцы нам дарогу Благословіце да высокай таямніцы Незямной, Да высокай таямніцы Незямной.