Heç Vaxt

Adı kimi anam bu ölkənin. İki gözə görünməz sakini. Gizlənib boz kütlənin arasında. Heç olmayan rənglərdəyi. Ya qalıb ruhum boş divarlar arasında. Ya da məğlub oldum bu yolun yarısında. Görüm altında qaldım fəsillərin. Qaldım fəsillərin. Taxtadan daşdan dən birdən insanlar. Şəhərin külləyi bezdirir zamanla. Bezdirir zamanla. Bu Şəhər qalxduğunda Qaranlıq yanımda. Mən olmadığında düşün, düşün, düşün. Çünki onlar sevmədi, heç vaq aşiq olmadı. Unudular hisslərin arxasınca qaçmağı. Çünki Onlar sevmədi, heç vaq aşiq olmadı. Unudular hisslərin arxasınca qaçmağı. Ya qalıb ruhum boş divarlar arasında. Ya da məğlub oldum bu yolun yarısında. Görüm altında qaldım fəsillərin. Taxtadan daşdan dən birdən insanlar. Şəhərin külləyi bezdirir zamanla. Bezdirir zamanla. Bu şəhər qalxduğunda Qaranlıq yanımda. Mən olmadığında düşün, düşün, Düşün. Çünki onlar Sevmədi, heç vaq aşiq olmadı. Unudular hisslərin arxasınca qaçmağı. Çünki Onlar sevmədi, heç vaq aşiq olmadı. Unudular hisslərin arxasınca qaçmağı. Bakı bizi heç vaxt bir yerdə görmədi. Bakı bizi heç vaxt bir yerdə görmədi. Bakı bizi heç vaxt yerdə görmədi. Bakı bizi heç vaxt bir yerdə görmədi.