Yadımda Deyilsən

Üzün Yadımda deyil artıq ya gün illər keçdikcə, Bu şəhər səni dalıb içinə sən artıq adi sakinin. Bir unutmaqlıq sevgi, bir sevgilik həyat, Nə qədər əbədi sevgidən yazdım sonda unutdumlar ki. Bu xaraba karmadanın tarix olmuş küçələrində, Bir gün divarlar sökülür bir gün arzular. Üzün bir gec izgisini yadıma salsalar, Soymuş qəlb üşüdər şəhər yarpaqlar sola. Əlimizdən tutub bizi keçmişə aparsalar, Deyərəm sən get mən gəldim bəlkə. Keçmişdəki mənlə xoşbəxt ol mən solum gələcəksə, Deyərsən zaman al atdığı bildən soruşsalar. Səsin yadımda deyil artıq bir gün zəng etsən, Adını de sonra sus çoxluq da itə bilərsən. Ya da ki fərq etməz birdən özünə dərd etsən, Adın yadımda deyil artıq adını deməyə də bilərsən. Unudulur ilk öpüş unudulur ətrafla, Unudulur ilk görüş görüş yerimə məkanla. Yaddan çıxmaz dogmalar deyirdik bir vaxtla, Unudulmuş gör nə qədər insan var ətrafta. Unudulub titrəyən səs artıq o səs əsmir, Üşütmür Bakı küləyi də artıq o sər təsmir. Unudulur yaxşılıqlar unudulur çox sağallar, Inanmazdım nə vaxtsa yaddan çıxacaq sığallar. Unudulur unutmaq üçün atılan addımlar da, Unuddurmaq üçün bir neçə sartlıq qadınlar da. Yaddan çıxıb artıq yataqda səhv düşən adlar da, Illərin yaddaşında ancaq rəfdəki şəraflar da. Unudulur verilən sözlər ilk gün kimi, Sönür gedir islər solub gedən ilk gül kimi. Və məndən heç nə gözləmin qələm dəmin ki deyil Artıq, hansı mahnı kimə yazılıb yadımda deyil artıq.