Жаңарқа толғауы

Ай дескен өңір салтыны салса балы үніңнен кеше далан Балтамады. Ой жеткен ару қыздай салаңдаған армысың жер Жәннаты Арқа дағы. Телміріп сыңбатыңа көп қарадым боталып сағыныштан Көз жанарым. Үңілдім ұлылардың бесігіне алдында басымды Иіп жаңарқанның. Киер дала өкіренген ақ Таңғырыдай, Арында болып паш Рүкізгін бермей. Аунақшық қоба жоңғар барады зәб жейілуға шеру тартып Көшкен елдей. Даладан құлағым ай киігеледі тербетіп шымырлатып жан Денемді ай. Отыдай боздап келген сағынышым Іздейді Жаңарқа дәмін әлденені. Оянған көп кемдек ай көркің қандай? Қараймын бидарың ай көзім толмай. Әр төбең көзге ұсты көрінедей ки тартып тоқа Бабам отырғандай. Ардада кеудесіне үгеткен Зияң, Япырмай асыл үнің Кеткен биік. Әкелші домбырасын бір еске ең бабамның әруағын Майласын дейіп. Азарлап араң жолды қиып өтіп киік кетіп барады ау Киік кетіп. Сәкең келе жатқандай ақ боз атпен Бауырың иман атыңды бірлетіп. Китамған күңіреніп бармағыңнан тоқаның жаралғандай Арманыңнан. Мұхамбетжан секілді бұлды берген Жаңарқа айналайын топырағыңнан. Аққуға аспандағы енің бастан, Еншілай көргенің Жоқ одан асқан. Қайраттың күндік танауы таңдан өңірі сен маған ыстық Едің бала жастан. Қыздары Айдын көлдің аққуындай, Қайраттың шырқа салған гәк күбіндей. Қырланған сайтасындай жігіттердей ортаудың Үркіс-үркіс шоқтығындай. Атаңның бір ұлың мені батыр қандық, Атаңның бір үнің мен ақын қалық. Мекені сал серуінің айран арқай жатырсың Ұлылықтың отын жағып. Қоржусан боз қараған өскен даулап, Сай сала сылдырлайды Гәуһәр бұлақ. Жаңарқа менде сенің боз тайлағың алайын топырағың Ай аунап, ауна. Жаңарқа менде сенің боз тайлағың алайын топырағың Ай Аунап, ауна.