Ақын кетіп барады

Ақын кетіп барады көшеменен, етпінінен бір дауыл Езеді ерен. Жан арыңнан айзағай сен сертіп, Кеудесінде қара бұлт көшеді өлең. Жөн-жосызы тұстары дақтады ма? Жөн-жосызын ұшпаны мақтады ма? Әлде жардың қылығы жақпады ма? Бас сауғалап барар жер таппады ма? Біреулердің бетке айтып барамдығын, Біреулердің бетке айтып сараңдығын. Қызығынан көңілім зарықты да, қызығынан өмірден Жалықтым. Ақын кетіп барады көшеменен, Етпінінен бір дауыл езеді ерен. Жан арыңнан айзағай сен сертіп, Кеудесінде қара бұлт көшеді өлең. Ақын кетіп барады көшеменен, Етпінінен бір дауыл езеді ерен. Жан арыңнан айзағай Сен сертіп, кеудесінде қара бұлт көшеді Өлең. Шабытымы ашылмай астанасыз, тарықтымы түңілішіп Баспанасыз. Ұлыларша ұғытып өз ошағын, Ойлағанда халқының болашағын. Қазақ тілін білмейтін қазақтарды, Көріп бәлкім ол іштей азаптаны. Алмай гөркіптерге осы ойым қалай, Бақтылығын қойды ма бойында. Біреулердің бетке айтып барамдығын, Біреулердің бетке айтып сараңдығын. Қызығынан көңілім зарықты да, қызығынан өмірден Жалықтым. Ақын кетіп барады көшеменен, Етпінінен бір дауыл езеді ерен. Жан арыңнан айзағай сен сертіп, Кеудесінде қара бұлт көшеді өлең. Ақын кетіп барады көшеменен, Етпінінен бір дауыл езеді ерен. Жан арыңнан айзағай сен сертіп, Кеудесінде қара бұлт көшеді өлең. Ағартты гүл тыңдамай бала да қыл, Орнағандай барсына заман ақыл. Қайран ақын безініп бүгінінен, Болашаққа ағында қарай жатыр. Ақын кетіп барады көшеменен, Етпінінен бір дауыл езеді ерен. Жан арыңнан айзағай сен сертіп, Кеудесінде қара бұлт көшеді өлең.