Веска

Дитинство в вёсцы асаблівасць мае. Раздолле ў вёсцы ні канца, ні краю. Я спазаранку пабягу ў поле. Прыгожа роднае тут наваколле. Заўсёды ў хаце тут чакае мама. Шукае погляд у аконнай рамы. А я з сябрамі ў гульні ўцякаю. Я кожны вечар гэта ўспамінаю. А ў вёсцы свеціць ярчэй сонца. Чысцей паветра і знаем кожны метр. А ў вёсцы ўсё сваё, ўсё ў сэрцы. І кожны момант дае душы сагрэцца. А ў вёсцы свеціць ярчэй сонца. Чысцей паветра і знаем кожны метр. А ў вёсцы ўсё сваё, ўсё сэрцы. І кожны момант дае душы сагрэцца. Калі б была магчымасць у дзяцінства нам вярнуцца. Зноў босанож у двары на маці азірнуцца. Як яна маладая і моцна абдымае. Як нам спяваюць птушкі і мы разам спяваем. Мы б шанавалі больш кожную ў хаце ноч. І кожны цёплы день роднага даху цень. Давайте разам з нами паедзем мы з сябрамі. Зноў да роднага краю так вось праз той амарў. А ў вёсцы свеціць ярчэй сонца. Чысцей паветра і знаем кожны метр. А ў вёсцы ўсё сваё, усё ў сэрцы. І кожны момант дае душы сагрэцца. А ў вёсцы свеціць ярчэй сонца. Чысцей паветра і знаем кожны метр. А ў вёсцы ўсё сваё, усё ў сэрцы. І кожны момант дае душы сагрэцца.