Белэзек

Тыңлар салып беләзегең синең, иртәдә кич минем Янымда. Тоям шул мин беләзегең аша, йөрәк тибешеңне Азында. Беләзегең киям тыя башлый, синең җан жылыңны, Кулыңны. Шул чакларда күз алдыма килә, бер төн кичтә бергә Булганы. Ә мин куркам беләзегең салсаң, Онытырмын диеп мәңгегә. Тормыш тагын тормыш кебек булмас, Алып атсам сине хәтердән. Ә мин куркам беләзегең салсаң, Онытырмын диеп мәңгегә. Тормыш тагын тормыш кебек булмас, Алып атсам сине хәтердән. Гөл сөйләшмәсәк тә без күрешмәсәк тә, Беләзегең минем кулымда. Күзләремне йомсам, сине тоям, утырасың кебек Янымда. Беләзегә карап сине күрәм, көл өренәләр синең Күзләрең. Ватыт читкә шул күзләргә карап, Сөйләрмен мин йөрәк серләрем. Ә мин куркам беләзегең салсаң, Онытырмын диеп мәңгегә. Тормыш тагын тормыш кебек булмас, Алып атсам сине хәтердән. Ә мин куркам беләзегең салсаң, Онытырмын диеп мәңгегә. Тормыш тагын тормыш кебек булмас, Алып атсам сине хәтердән. Тыңлар салып беләзегең синең, иртәдә кич минем Янымда. Тоям шул мин беләзегең аша, йөрәк тибешеңне Азында. Беләзегең киям тыя башлый, синең җан жылыңны, Кулыңны. Шул чакларда күз алдыма килә, бер төн кичтә бергә Булганы. Ә мин куркам беләзегең салсаң, Онытырмын диеп мәңгегә. Тормыш тагын тормыш кебек булмас, Алып атсам сине хәтердән. Ә мин куркам беләзегең салсаң, Онытырмын диеп мәңгегә. Тормыш тагын тормыш кебек булмас, Алып атсам сине хәтердән.