Konil gana

Шеңберін айналып айланың Байлықпен бір жолға байладым Сыйлықтар беріп ақ сол қызды «Сүйгізе алам» деп ойладың Кенеттен ол ару қош деді Жақындап қалғанда тойларың… Алдыңнан шықпай қап күліп күн Көңілдің ыстығын суыттың… Бәріне сен өзің кінәлі Сен үздің жіптерін үміттің Себебі кеудесінде ол қыздың Жүрек бар екенін ұмыттың… Керек емес қымбат сыйлығың Керегі еді оған көңіл ғана Керегі еді таусылмас сезім Алдамайтын бір сенім ғана Қалауың болады деп жүрдің Өмірде жалғыз сенің ғана Санаңдағы қатеңмен қызды Бағасыз деп сен қабылдама… Қыз деген нәзік гүл Жүрегі сезіп тұр Сен оған көңіл бөл Себепсіз жазып тұр Себебін біліп ал Жүрегі жылынар Алқаның құны жоқ Бақыттың құны бар…