Əlcək

Mənə toxunma. O qədər həsrətinlə alışıb dərdimə yandım ki, Geridə qaldım tək. Mənə toxunma. O qədər içdə hisslərimlə eşqə inandım ki, Sonda qaldım tək. İndi yalsan belə, olub pişman utansan belə, Bütün özünü versən ya da səni könlümə alsan yenə, Ulduzları salsan yerə, mənə yenidən varsan demə. Axı sevgimə andım var. Geri dönməyəcəm, dönməyəcəm. Mən yalnız, sən təkcə, belə getməz daha məncə. Yaralanmış ürək onsuz, bizi boş ver daha əl çək. Yenə qış soyuqla gələcək, üşüyər bu sevgi bizsiz. Evi yox ki, bizdən öncə, əli yox ki, Geyinsin əlcək. Mən yalnız, sən təkcə, belə getməz daha məncə. Yaralanmış ürək onsuz, bizi boş ver daha əl çək. Yenə qış soyuqla gələcək, üşüyər bu sevgi bizsiz. Evi yox ki, bizdən öncə, əli yox ki, Geyinsin əlcək. Nəyi bilərsənmi? Səni də həsrət bu qədər dərınlə yandırsam, Görə bilərsənmi? Geri dönərsənmi? Səni mən əllərimlə odlar içində tək qoysam, Sən dönərsənmi? İndi yalsan belə, olub pişman utansan belə, Bütün özünü versən ya da səni könlümə alsan yenə, Ulduzları salsan yerə, mənə yenidən varsan demə. Axı sevgimə andım var. Geri dönməyəcəm, Dönməyəcəm. Mən yalnız, sən təkcə, belə getməz daha məncə. Yaralanmış ürək onsuz, bizi boş ver daha əl çək. Yenə qış soyuqla gələcək, üşüyər bu sevgi bizsiz. Evi yox ki, bizdən öncə, əli yox ki, Geyinsin əlcək. Mən yalnız, sən təkcə, belə getməz daha məncə. Yaralanmış ürək onsuz, bizi boş ver daha əl çək. Yenə qış soyuqla gələcək, üşüyər bu sevgi bizsiz. Evi yox ki, bizdən öncə, əli yox ki, Geyinsin əlcək.