Бара бара

Көзлерің айлы түн, мин адаштым мұнда. Бір қарашың жете, жүрек жана-жаңадан. Сиырмайсаң, жаз келе салқын көңіл жылына. Есіміңді пышылдайм күндерім ақылында. Сөзлерің бал көбік, жанға тома әкірелеп. Сен жанымда болғанда, дүние кетті есікке. Құларыңда тыныштық, көздеріңде оты жана. Неге жалмай бұл хиспен жүрек сені саймаған. Айт ма бәріне, көздер сөйлейді, Жүрек бар ыстық маңғылы. Сенсіз түн арылсың, алар сүңем есім жанымда жаңғыры. Сен, сен, сен бір ғана. Мен, мен, мен сенікі. Ай, ай, ай жүрек жана, жана-жаңа сенде е. Сен, сен, сен бір ғана. Мен, мен, мен сенікі. Ай, ай, ай көздеріңде жоғалам мен мәңгіге. Яна-яна, яна-яна жүрек сені сұғына. Бара-бара, бара-бара мен сенімен Әйленем. Түн ортасы, біз екеуміз, сөздер керек емес. Көзге көз қарағанда, бар дүние бізінікі дер. Әкірелене жақынлаш, жүрек төзмей қабынма. Мен де сені сағындым, сен де мені аңғыла. Сен, сен, сен бір ғана. Мен, мен, мен сенікі. Ай, ай жүрек жана, жана-жаңа сенде е. Сен, сен, сен бір ғана. Мен, мен, сенікі. Ай, ай көздеріңде жоғалам мен мәңгіге. Яна-яна, яна-яна жүрек сені сұғына. Бара-бара, бара-бара мен сенімен Әйленем.