Outsiders E

Έι, Λέει. Έλα τι λέει, πώς πάει; Σε βλέπω λιγάκι χλωμό. Δεν πάει καλά η δουλειά να μου λέει φτωχαίνουμε Με τον καιρό. Ξεκόλλα μαλάκα, θα βρεις την ακρούλα Σου. Δεν σε φοβάμαι εσένα. Προσπάθησε για τη μανούλα σου. Ξέρεις δακρύζει με κάθε σου ψέμα. Έλα που είσαι, τι κάνεις; Που χάθηκες φίλε μου; Όλα καλά. Έφυγα απ' την τοξικότητα και τέρμα τα ναρκωτικά. Βρήκα μια σύντροφο, νιώθει τον πόνο μου κι όλα Κυλάνε κομπλέ. Μπράβο μπασάκο μου, Χαίρομαι τόσο να ξέρεις κερνάω καφέ. Τηλέφωνα παίρνω μα δεν σ' έχω βρει. Πού ήσουνα πάλι εσύ; Από δω κι από κει Δουλεύω Δευτέρα μέχρι Κυριακή. Πω! Βράδυ πρωί. Μα δεν γαμιέται θα 'ρθει και καλή. Απ' την αρχή το νου σου θα κάνουμε μάζωξη Με μουσική, φαγητό και κρασί. Νάτος και ο άλλος. Τι γίνεται; Βλέπω ότι κάτι Σε καίει. Έι, που 'ν' τα λέω γαμώτο ο Πατέρας μου έμαθε πως είμαι γκέι. Δεμένο στο σπίτι κι μάνα μου θέλει ν' αλλάξουμε Και γειτονιά. Έλα να αράξεις εμένα πως τότε θυμάσαι Που ήμασταν παιδιά. Η αδερφή σου τι κάνει; Σχολείο πηγαίνει; Πώς είναι στην τάξη; Την είπαν Βρωμιάρα απ' τη Νιγηρία και μου την κάναν να Κλάψει. Γύρισε σπίτι και κλείστηκε μες στο δωμάτιο. Έγινε τούρμπο κι όσοι τη βρίζανε τώρα θαυμάζουν τον Άντε το Κούμπο. Έλα ψιλέ μου, πώς είσαι; Δεν πάει χαμένη αυτή Γοητεία. Με χώρισε η κοπελιά μου. Η μάνα της λέει έχουμε άλλη θρησκεία, αυτή χριστιανή Και εγώ μουσουλμάνος. Μάλλον η αγάπη δεν φτάνει. Δεν θέλει στη χώρα της μέσα εμείς να γιορτάζουμε Το Ραμαζάνι. Έλα κοπέλα μου που έχεις μπλέξει; Γιατί δεν παίρνω μια λέξη; Αγγελάκο μου άστο να Πάει. κατάθλιψη μένει, έχει χειροτερέψει. Χαζεύω τη θέα από τον έκτο κι ό, Τι σου Μου μοιάζει απλή μονομιάς. Μην κάνεις καμιά χαζομάρα γιατί δίνεις δύναμη σε Όλους εμάς. Μικρούλι τι φάση; Σε βλέπω τα βράδια Αράζεις, βολτάρεις σκυφτός. Στο σπίτι αν μείνω μου λέει θα πάρω πιστόλι, Θα γίνω τρελός. Ο βλάκας βαράει τη μάνα μου. Εκείνη τρομάζει όταν η πόρτα κρούει κι όπου μιλάω Για να βρω βοήθεια ξέρω κανείς δεν ακούει. Το τσιγάρο τελείωσε, οι νόρμες θα μείνουν και Σχέσεις παγώνουνε πάλι. Η σχολή μου έχει μάθει να κάνω ερωτήσεις στο Ραπ, να μη σκύβω κεφάλι. Θυμάμαι ακόμα ένα κρύο χειμώνα τη δόνηση απ' το Μήνυμά σου. Τα χειρότερα δεν έχουν έρθει. Θα έρθουν όμως, γι' αυτό ετοιμάσου. Αυτό είναι το περιθώριο. Αυτή είναι η φωνή της σκηνής. Γκέι, αλλόθρησκοι, άνεργοι, μαύροι, παράξενοι, Ναρκομανείς. Παιδιά της κατώτερης τάξης, Φτωχών γονιών και αγνής ψυχής. Αυτό είναι το μόνο κομμάτι που χαίρομαι να είμαι Ειλικρινής. Όποιος μας έβαλε στα ακουστικά του και Ένιωσε στίχο απ' αυτό, το βράδυ ακούει και Ανατριχιάζει. Πισμώνει γιατί είναι θεριό. Οι προσδοκίες που είχαν οι άλλοι για σένα πήγαν Στον γκρεμό της κοινωνίας. Τον φόβο τον κάναμε φίλο, τον φίλο εχθρό. Τη νύχτα εκείνη πεθαίνουμε. Τη νύχτα μιλάει η πόλη μας. Ακόμα το βράδυ ανασαίνουμε. Ακόμα μιλάνε οι πόνοι μας. Έχουμε τόσα να πούμε. Μα πόσοι θ' ακούσουν το στόρι μας; Μαζί μέχρι Να 'ρθει συντέλεια. Γιατί μας δεσμεύουν οι όρκοι Μας. Τη νύχτα εκείνη πεθαίνουμε. Τη νύχτα μιλάει η πόλη μας. Ακόμα το βράδυ ανασαίνουμε. Ακόμα μιλάνε οι φόνοι μας. Έχουμε τόσα να πούμε. Μα πόσοι θ' ακούσουν το στόρι μας; Μαζί μέχρι Να 'ρθει συντέλεια. Γιατί μας δεσμεύουν οι όρκοι Μας. Τη νύχτα εκείνη πεθαίνουμε. Τη νύχτα μιλάει η πόλη μας. Ακόμα το βράδυ ανασαίνουμε. Ακόμα μιλάνε οι φόνοι μας. Έχουμε τόσα να πούμε. Μα πόσοι θ' ακούσουν το στόρι μας; Μαζί μέχρι Να 'ρθει συντέλεια. Γιατί μας δεσμεύουν οι όρκοι Μας.