Sta Maura E

Απ' τα νερά του Πειραιά ως τα βουνά μας. Απ' τις πλατείες που γράφει στίχους η γενιά μας. Κάθε ακατέργαστο διαμάντι στην Αθήνα αφήνει μέσα σε Χαρτιά κάθε βράδυ όλα τα όνειρά μας. Κοιτάζουμε έξω απ' τα παράθυρα να δούμε αυτή την Πόλη να φωτίζει δυνατά τα μυστικά μας. Γινόμαστε ένα με το σύμπαν το ξημέρωμα, τα βλέμματά Μας λάβρα, αλλά πάγος αυτή η καρδιά μας είναι. Κάθε πρωί το ξυπνητήρι τεντώνει τα νεύρα. Κάθε γιορτή και μια αφορμή για να γίνουμε τέμπλα. Κάθε παράσημο στις πλάτες μας ραμμένο για σες μέρες Δε μας πήγαινε η ρέντα μοιάζουν αμέτρητες. Πίνω τον πόνο μου σε πάγο να ξεφύγω απ' Την παγίδα που με εγκλώβιζε εκείνες τις νύχτες που Έφευγες. Παρακαλάω μια καληνύχτα απ' τη φωνή σου, Μα το πέρασμα του χρόνου βοήθησε και με ξέχασες. Ακροβατώ σε ένα σχοινί πάνω απ' την άβυσσο. Άσε με, νιώθω πολύ μικρός για τον παράδεισο. Ένα κερί φάσηγο σβήνει στο τραπέζι να φωτίζει τους Λεκέδες που φαίνονται στο τετράδιο. Με πνίξει τοίχος κι έτσι βγήκα τα μεσάνυχτα να Τρέξω το τετράγωνο. Η αποστολή μου να τη σώσει Μουσική μου αυτό το βράδυ που σκεφτόταν να φουντάρει Απ' το παράθυρο τα μάτια μου στο αύριο. Αφήνω λέξεις σε χαρτιά για να ακούσουν οι λίγοι. Αφήνω σκέψεις σε νύλα για να παίζουν οι τοίχοι. Αφήνω αγάπη σε ρυθμούς για να ακούσουν οι φίλοι. Άφησα κάτι να 'χει μπόλικο πράμα να κρίνει. Δεν έχω τίποτα να χάσω, μα χάνω τα πάντα. Δεν έχω τίποτα να αλλάξω, μα αλλάζω τα πάντα. Δεν είναι αλήθεια ό, τι σου λένε Τι ακούς για Μένα. Δεν είναι αλήθεια ότι κοιμάμαι καλά πια τα Βράδια. Μείναμε μόνοι στο χάρτη. Έξω απ' το φράχτη δηλώνουμε εκτός. Ανοίξαμε το τρίτο μάτι. Φύλαμε την πλάτη σου αν είσαι αδερφός. Βουτήξαμε μέσα στα λάθη κι ακόμα παλεύω να είμαι Σωστός. Σκάμε στα μαύρα ντυμένοι από κρύο νερό και Κορυδαλλό. Μείναμε μόνοι στο χάρτη. Έξω απ' το φράχτη δηλώνουμε εκτός. Ανοίξαμε το τρίτο μάτι. Φύλαμε την πλάτη σου αν είσαι αδερφός. Βουτήξαμε μέσα στα λάθη κι ακόμα παλεύω να είμαι Σωστός. Σκάμε στα μαύρα ντυμένοι κρύο νερό και Κορυδαλλός. Κι όλο μου λέει ότι βαρέχομαι νταλκά. Πίνω το φεγγάρι για να ζω τα πρωινά. Την Αθήνα έχουμε κάνει γειτονιά. Αγαπάω κάθε μέρα που πεθαίνω βιαστικά. Γράφουμε αφηγηματικά. Αφήνω την αλήθεια να πετάνε τα πουλιά. Σήμερα γιορτάζω σιωπηλά τα παιδιά σου με πειράζουνε Είπα στη γειτονιά. Θα κόψω κεφάλια αν σε πειράξουνε. Τα βράδια που ήπιαμε και πετάξαμε. Τα πρόσωπα που άκουσαν και κλάψανε. Ρίξαμε τις άμυνες του εγώ να διαγράψουμε. Έχουμε χάσει κι έχουμε βρει. Έχουμε πέσει έχουμε ξανασηκωθεί. Θα αφήσουμε την τελευταία πνοή όταν θα έχουμε Καλύψει αίμα μας από τη ντροπή. Κάνω τον πόνο τραγούδι. Ραπάρω και κάνω τη θλίψη οργή. Βάλε ζαμπέτα να ακούσουμε που 'σαι Θανάση γιατί Έχεις χαθεί; Ας παίξουμε πάλι κρυφτό αφού κρύβουμε Τα συναισθήματα θύματα και δίπλα μας παίζουν Κυνηγητό τα παιδιά να μην μπούνε στα τμήματα. Έχω διάθεση να καταστρέψω όλη μου τη διάθεση. Είδα το ψέμα στα μάτια σου όταν μου μίλαγες Για συμπαράσταση. Φέρε κρασί και πάμε να χορέψουμε. Ανοίγουμε εμείς την αυλαία. Όποιος μιλάει δεν ξέρει πολλά κι είμαι πολυλογάς Τελευταία. Μείναμε μόνοι στο χάρτη. Έξω απ' το φράχτη δηλώνουμε εκτός. Ανοίξαμε το τρίτο μάτι. Φύλαμε την πλάτη σου αν είσαι αδερφός. Βουτήξαμε μέσα στα λάθη κι ακόμα παλεύω να είμαι Σωστός. Σκάμε στα μαύρα ντυμένοι από κρύο νερό και Κορυδαλλό. Μείναμε μόνοι στο χάρτη. Έξω απ' το φράχτη δηλώνουμε εκτός. Ανοίξαμε το τρίτο μάτι. Φύλαμε την πλάτη σου αν είσαι αδερφός. Βουτήξαμε μέσα στα λάθη κι ακόμα παλεύω να είμαι Σωστός. Σκάμε στα μαύρα ντυμένοι κρύο νερό και Κορυδαλλός.