MEKTEP

Мектеп мектепке әкелген әкем қолдан жетектеп. Есейді көңмін солды ажыратып сол бір жерде. Көйлек шалбарымды киіп анам берген үтіктеп. Сондағы уайым күнделіктегі бағаны реттеп. Бірақ саған ғашық болатын сезімді мен күтпедім. Қағаздан жасалған ұшағым саған қарай беттеді. Балалық махаббатым ол кез әлі зардап шекпеді. Сондықтан сабақты ысырып мен сені зерттедім. Бізді айырған соңғы қоңырау. Бізді айырған соңғы қоңырау. Мектепте сені көру үшін дер ушем. Жаныңа сенің үнсіз ғана ерушем. Соңғы қоңырау соққанынша зиымдан Айтам дүйшем, айтам дүйшем. Айта алмай сөзді он бір жыл сақтаған. Атыңды сенің алфавитпен шарттаған. Тағы бір қасыма қашап жазып диктепте кетіп Барамын. Ақыл тоқтатып, таңдар аматып кезіміз ескірген. Қарнымыз ашып, сабақтан қашып баламыз есірген. Өлең жол жазып, хаттарды тасып қарамай мізгірген. Екеуміз емес жай естеліктер екен ғой ескірген. Мен екі соңғы байып, көлегі ақ құдай майып. Қоштасып ал жаным күндер түн білмейсің кетеді күн Қалай. Алдыда жол талай, жаяулап жор қалай. Ересең өмірде кім біледі кездесіп қалармыз біз Талай. Бізді айырған соңғы қоңырау. Бізді айырған соңғы Қоңырау. Мектепте сені көру үшін дер ушем. Жаныңа сенің үнсіз ғана ерушем. Соңғы қоңырау соққанынша зиымдан айтам Дүйшем, айтам дүйшем. Айта алмай сөзді он бір жыл сақтаған. Атыңды сенің алфавитпен шарттаған. Тағы бір қасыма қашап жазып диктепте кетіп Барамын.