Girya Nakn

روзе اوید کی با مردم گویم من شخصی بی دردم. خودم را хоть کیست کرد. ز این دنیاش نمی گردم. بی وفا بی وفا دل برون. ما به غیر راضی دل با تو چه کار دو. همه خوبی یارا داری. نقاشی تو جو گل کاری. در عشق تو غرق شدم و همیشه قدی مثل سوختور است. خودت یاری یا رویای نگین در بین مهرای. قبرخانه و دنیای صدات کردم نمیای. رفتی خسته و خزان از عشق پژمرده ام. به فدانی هر دو چشمات اما مو نموده ام. من نمردم نبینم نرسیدم نرسیدم به مقصد غصرت. ای محجوب نام برون باش میدانم در دگرانه حسرت. گریه نک do همه می بینم. به عیب او به عیب ما. تو به گناه کی ز پای. کی مداد تو نزد بی دام. گریه نک do همه می بینم. به عیب او به عیب ما. تو به گناه کی ز پای. کی مداد تو نزد بی دام. رفتی از نزدن کناری دیگر. فارغ شام غو این دیده. من هم می روم دور ز اهالی. کی مرا کو بی بودی کن نیابی. ربودی و اما نه تنها می این دنیا بر کیتم. در عشق تو غرق شدم و در عشق تو در گرفتم. من به دوست و دشمن و هر آدمی که کشت مرا نگاه مکن به این حالم. به تو یک گفتنی دارم. رفتی خسته و خزان از عشق پژمرده ام. به فدانی هر دو چشمات اما مو نموده ام. من نمردم نبینم نرسیدم نرسیدم به مقصد غصرت. ای محجوب نام برون باش میدانم در دگرانه حسرت. گریه نک do همه می بینم. به عیب او به عیب ما. تو به گناه کی ز پای. کی مداد تو نزد بی دام. گریه نک do همه می بینم. به عیب او به عیب ما. تو به گناه کی ز پای. کی مداد تو نزد بی دام.