Zülmətəm

Sənsiz mən zülmətəm, gözümün işığı. Amma sən üzülmə, həyatın işi bu. Gözlərinin yaşı, saçının rəngi. Mənim qaranlığıma bu iki rəng yaraşır. Sənsiz mən zülmətəm, gözümün işığı. Amma sən üzülmə, həyatın işi bu. Gözlərinin yaşı, saçının rəngi. Mənim qaranlığıma bu iki rəng yaraşır. Sən işıqsan mən zülmətəm. Dözürəm sənsiz zülmətə. Bu həyatda çarə yoxdur sənsizliyə və ölməkə. Sən işıqsan mən zülmətəm. Baxma daha üzül mənə. Demirəm ki, üzül mənə. Amma sənsiz düzelmərəm. Sən demə doğrularım yalanmış. İşıqlı yollarım qaranlıq dalanmış. Hisslər bu ürəyin xəzinəsidir. Amma ki, o xəzinə daha qalanmış. Sən demə qəlbim ona inanmış. Görərçən sandığım demək ilanmış. Bu həyatda insanın tək düşmanı birinə kor-koranə Olan inanmış. Sənsiz mən zülmətəm, gözümün işığı. Amma sən üzülmə, həyatın işi bu. Sən işıqsan mən zülmətəm. Dözürəm sənsiz zülmətə. Bu həyatda çarə yoxdur sənsizliyə və ölməkə. Sən işıqsan mən zülmətəm. Baxma daha üzül mənə. Demirəm ki, üzül mənə. Amma sənsiz düzelmərəm.