սա

Տնից հելա դեպի տուն, դուրսը տունս ա։ Կյանքս քեզ Քշենք, ասա ու՞ր, ամեն ու՞ր ասա։ Ամեն օր կշվենք, Էդ վարը կբաժանենք, առաքողին կաշառենք, Բերի ուժ, թուլությունս ա։ Հետաքրքրում ա սաղ, Շուրջս լիքը մարդ ու կապիկ, հլը ու՞ր հասանք, Լավ է, մապե՛, դու ասա։ Արի, արի՛, Դու՛րս ա, կրակամար կանունս ա, ինձ տանողը բիթն ա Ու քունս ա։ Հայաստանը մայր, Մայր, բոլորին, մայր բոլորին, ապե՛, Քուրս ա։ Ուր ընեց հաչոցը, ապշած հիմա շունս ա։ Ցույց եմ տալիս էս մեկը էն, էդ է ցույցս Ա, դրամս անընդհատ ինչ-որ մեկ բարձրանում ա սաղ։ Կենամ Առա, խուղս գտնի, գույնս գույնս ա, Կտրվել ենք մենք, մեկ է կտրվող շունչս ա։ Հա՜, սեմփլը դզեց, ապե՛, կարճ, բայց ասում ա սաղ, Նայի՛, էս ինչով հիմա գրում եմ, թուրս ա։ Քե՛, Լավ է՛, մտի՛։ Բարի գուցե։ Քյուրս ա, Ինչ-որ բան եռում ա գոլոշիա։ Էդ արյունս ա, Քո տեսած սմեռը, ցուրտ ամառը սուգ արյունս ա։ Ինչը Դու չես հասկանա, էդ հասկացողությունս ա։ Հայաստանը Մայր մեզ պահում ա, նեղ բարուրս ա։ Ինձ ասա Դու ու՞ր ասար, ես կասեմ, թե ու՞ր են սաղ։ Կորել մի տեսակ լռում են սաղ։ Լավ է, Հասկանում եմ, պռոստը ձևանում են խուլ են սաղ։ Տախուր Ա պսախ, սաղ տեղ խորտեց, լուխ ա սաղ տեղ Սաղ տեսար, դու սաղ կես ա խաք և պես Սաղ դեռ իմ ախպեր, գել արի՛, տե՛ս սաղ, Գել արի՛, նեսն ա, դռնից էն կողմ եսն ա, Քո դեմ քո երեսն ա, էս կեսն ա, ինչը Ջրի էեսն ա։ Ես սիրում եմ պարզ, Իսկ պարզը ներսն ա։ Պռոստը, պռոստը, Պռոստը, պռոստը, պռոստը դերասանություն ա սաղ, Ձևաձևականություն ա սաղ։ Եթե Հայաստանն ա, Ուրեմն արաբերություն ա սաղ, հասկացողություն ա սաղ։ Հա՜, կասկածող հումոր ա սաղ, լիքը մատնարկ, Հաշվորոշել են դառնան կռուասան։ Կատաստիակություն ա Սաղ, ոսկի ցուպը։ Լիքը, լիքը նյուանս ա, Սարձակալյած աչքերից արդեն կուրացան սաղ, Հաճույքով է տանջվում են։ Ոչ եմ ու՞մ, Դա սա տուն լինի, գիրկը շահում ա, Փոշոտվում ենք, փտում ու քանդում, Ես շարում եմ։ Ոչ մի լավ բան չասինք, Որովհետև չար աշխարհում ենք, մենք էլ ֆալշ ա հալում Ենք։ Ինչքան քաշ կա, պահում ենք, որոշեն պատճառ թե Չի դզում էս անհամանում ենք, Կամ է անմանում ենք։