Algabas

Жамал. Ганжа. Алдымда жартылай бүзкіл тілке, мен жарық жұтамын, Бірақ қазір көлеңке. Өзім жалғызбын бұл бөлмеде, көңіл-күйім жоқ, Бірақ рухым өлмеген. Анам көрсе айтады мауыне, төріңне, Өзіңнің жауың өзің бе деп. Сен өзіңнің аның тауыже, жасың отыздан асып барады Өжі. Таңертең тұрып сорпа күже, қыздарды мыжып, Москвите жұмышы. Ал мақалалар сондықтан жуып же, жағдай керемет, Жаман ойды қуып жібер. Уақытым зымырап өтуде, мен ақша ала анамдан мерек Күтуде. Басқалардың арманыма жетуге, жақындарым мен үшін Дұға етуде. Үміттің әртеңі жоқ, ертеңге сенбесең, Бүгінде өзіңді жеңбесең. Не болады сенімен ертең? Не болады сенімен ертең? Егер қатеңді түзетіп, ертеңде өзгерсең, Бүгінде бәріңе төзбесең. Не болады сенімен ертең? Не болады сенімен ертең? Соңында Үйге келдім, басқа жерден орын таппайтынымның осы Танық белгілі. Басымды жоғалтпаппын қанша жатыр зады Шегіліп, мен өзімді жетістікке тастадым шегелеп. Уақыт өте келе, өсе келе бастай ескіреді, Кеше қымбат болған заттар ескіреді. Жоқ ешқандай секрет, сағынады секрем, Маған айтты ешкімге өмір жазбапты екі рет. Сондықтан адамның әрбір күні жазып бекер емес, Әкемнің берген ақылдары естен кетер емес. Ей, Ануар, мен жалғызбын деген не? Сенімен жаратқан отбасың кең тілес. Мен таудан да биіктін, менің басым бұлттарға тиіп Тұр. Алып кеттім заттардың бәрі маған тиісті, Бөлмеме кіріп кетіп бүкіл елге шығара миісті. Мендегі кейістерге олардың сенбайтақшасы, Ақшасыз сен құлсың, ақшамен патшасың. Не дегенмен, кем дегенде ақшамен сүрт көз жасын, Көп ұтай бермей мына өлеңге сөз жаз. Қайдан білесің? Мүмкін ұтайдың өзі тілектесің, Артынан үміт келе тілесіп алсын тілесің. Күндіз көңіл күйде, түнде шындық пен бетінде Тілесің, ақша-ақша деп үйге қашан келесің?