Ey Gönül

Ey gönül söyle niçin Sohbetinden ayırdın? Yoldaşımdın hani nerede, Hayallerden ayırdın. Söylerdin ya "Hata etsem doğru Yolu gösteririm." Bugün ne hal, nereye gittin, Yardımdan ayırdın. Senin sözün candı bana, Firak vakti tutardın. Bin azapta kaldım şimdi, Teselliden ayırdın. Belki de sevmedin sen Benim garip halimi. Bu halimden utanırım, Düşünceden ayırdın. Bana yari sevdirip sen, kendin Oldun aşığın. Çekip gittin yar ile mi sen beni Senden ayırdın? Garip halim gamla doldu. Benliğimden koptum ah. Neredesin yar e aşık, Özlüğümden ayırdın. Ah gönül! Yaktın beni. Yari canan gitmesen de alıp Benden kalbimi. Gönül sende, can da sende, can Evimden ayırdın. Seni sevmek bir hayattır, Aşığını bağlayan. Aşk bağını bağla sıkı, Rahatımdan ayırdın. Bana yari sevdirip sen, kendin Oldun aşığın. Çekip gittin yar ile mi sen beni Senden ayırdın. Garip halim gamla doldu. Benliğimden koptum ah. Neredesin yar e aşık, Özlüğümden ayırdın. Affet gönlüm! Sana benden çok zulümler yetişti. Nadan desen haklısın sen, Beni benden ayırdın. Dur be kurban, Yar için biz Aşkı Hak'tan dileyelim. Rahim Şefkat olmaz ise Bahtı bizden ayırdın. Bahtı bizden ayırma Gönül, Ey gönül.