«Қыз Жібек» дастанынан үзінді

Базарбайдың а төнеген ертеде туған көбеген. Он бесте жігіт бас шалып, сексенде жігіт қос шалып Ақ жайыққа өр жөнеген. Айдың да туған нешесі айқараңғау кешесі. Хадишадан ай кем емес Төлеген ердің үшесі. Сапарға жүрер бағында артынан қуа келгелер алпысқа Келген шешесі. Әй жайып пен теңіз арасай үш айшылық жолдардың. Қырық бес күнді қор тазай атырап әу шөл екен. Шөл жазірі ешенде төлегендей мырзаны. Алдынан шығып алпыс ау соғып та кетті өлең екен. Құлан анатай қодықты көлденең тартып жұрықты. Арада неше қоныпты шамалдап қырқы жырғы. Он жеті күн тын су ішпей шөлдіменен болыпты. Шөндеген соң төлеген атынан көңіл қорықты. Кезінде мерзіл болғанда жақындап суға келгенде. Су іздеген Төлеген шыбалыған жанға жолықты. Шаңданау таман саладай. Асына жақын барады алдынан шығып алпыс ау. Төлегенді қанады Төлеген айтты өзіне. Дәл он сегіз жасында жолдасым жоқ қасымда. Келтірдім жаудың кезіне мұсылман болса бұл жаулар. Жақындап жауап қатайын нәсілі кәпір жау болса. Өзінен бұрын атайын тым болмаса Құдай-ай. Бекжанды өлтіріп жастығымда нау Жатайын. Деді дағай Төлеген қораңда саққа бол салды. Қозы да жағын оқталды сұғырып алған сұр жібек. Таманды оққа жол салдай әру ақай асадай. Қой бұғындей қорғасын Төлеген аттан жалғыз оқ. Бұ бәрі қынғай жетеді сенді деген шетінен. Шеті ебінен өтеді кезінде жаумен артысып. Намаздыгер болғанда отызды бесін өлтіріп. Жиырма бесі қалғанда Бекжан деген қу екен. Әпілі болған су мекен қыз жібектің а сыртынан. Көп ғашықтардың бірі екен Төлеген енді келер дейін. Қосағы мұңғау көлінде жолымды қуып тұр екен. Тап сонда Төлеген келмесе азық тарай тау солып. Қайтіп та етер күн екен. Бір құрайдай паналап салманың бойын жағалап. Төлеген оғын атталай келген екен Бекжан. Алпыс та тадам жақындап садаққа білтеп асадай. Әру ақай асадай қой бұғындей қорғасын. Төлегендей мырзаның танынды судай шашадай. Қамыстың бысы қамысты атаң ән әлет Бекжан. Жебермеді ғой намысты Базарбайдың ау Төлеген. Толық сыбаты тұрғанда қолтығынан сүйейтін. Табан мадау таныстай. Өзінің жасын мұн шақтап атаның мойнын құшақтап. Аға деп аттан құладай ұзынынан солады. Бір мерзілдері болғанда езенді риып алғасын. Аспанда ұшқан алты баз алты қаздан Төлеген. Сәлемді айтып ай жолдадай. Асқанда Ұшқан алты қаз Атайын десем боп маз. Құнарда болсаң жәнуар Мінеки майдан міне саз. Өлмегем құлығау Құдай-ай болып та қалды енді жаз. Атам дау айтып қайтемін шешем дау айтып не дейін. Мен өлгенсін-au дариғай Төкешім деп ау сансызбай. Ер келіп кімге қалар наз. Аспанда ұшқан алты ауың жерге де неге келмейсің. Астымда мінген көп жорға Қасыма неге келмейсің. Одан да уәрі өткенде елге де таман жеткенде. Биікке шықсай белімде ойлады түске түзем деп. Қартайған атам Базарбай алдыңнан шыға жануар. Қарағым менің Төлеге ай көрдің бе десай не дейсің. Одан да уәрі өткенде биікке де таман жеткенде. Ай еркелік қылсам кешірген Ал ай еркелік қылсам кешірген. Атақам дау өсірген Алпысты жасар сорлының. Алдыңнан шыға Төлеген Құлыным менің ай Төлеген. Көрдің бе десай не дейсің Одан да уәрі өткенде. Малға да таман жеткенде қарға жында қартасым-ай. Еректе жынды оттазым Бір емшектен еміскен. Айбұрылдай тебіскен Қанатымда-у қиялым. Қанатымда ғой қиялым Табанымда-у тұялым. Жылжымас жерден ауырдың ай алдыңнан шыға жәнуар. Артымда інім сансызбай Төкешім менің ай Төлеген. Көрдің бе десай не дейсің қоса баның ау көлінде. Қоса да кетті дегейсің ай барғанда жатқан жібекке. Жетпей де кетті дегейсің Төлеген аттан сауықтай. Таса да кетті дегейсің Төлеген аттан жалғыз оқ. Таса бір кетті дегейсің Төлеген мінген жорғаны. Бір қарақшың а астында Бекжанның ау астында. Босқа да кетті дегейсің Ұшқан баз құлау жапанда. Әй дүниеден кетті дегейсің Осыны айтып Төлеген. Ақыры сапар Жөнеген. Ай.