Сартайдың термесі

Әу, неге де керек жігітқа, Неге де керек жігітқа, Айтпай кенде бұданған, Мінезім емес ақылданған, Әр жерде де жүріп бар алқаға түсе жұлданған. Әу, томағамдай алда топ қасаң, Бәйгемдай аймай құрғалман дүниеден, Боғынан талайда батыр өткен жоқ, Сауды көрсе Сынданған. Және жүйрік өткен жоқ, Бәйге атын айыр қалған, Жақсылардың алдында сайраған қызыл тілім бар. Әу, жорғатын айыр қалған, Белгілі жақсы ай адамға, Айтқанда сөзім тыңдалған, Атадан азған жамандар, Топқа да кірмей шегініп, Бәйгесін құр қалған. Жаман адам баласай, Қонаққа барсаң күйіне, Қабағың түйіп тұр жанды, Өз-өзінен сорланған. Әу, жақсы адамның баласы, Маңсайда қонақ келсе де Дүниеден, Тартынбай жайта сыңдай қырланған. Біршілік тау жігіттер, Шабан да жетте бұңлақтап, Өтпей де тұрмас басынан, Айдам. Әу, мынау да пәни сомжанған-ай. Әу, қазан аттан туған қазы мойын, Қазан аттан да туған қазы мойын, Шын жүйріктің баласы, Құлағын тігіп-ақ, Қамшылар шапқанда сайын, Көзіліп кегілден тер ау Танышлар. Әу, жүйріктің жайын сұрасаң, Будақта бұдақ түтіндей тұр таяқтың, Астынан қиындайын жан шығар. Және де байқап қарасаң, Алқадап келген әлеумет Түннің де көркін сұрасаң, Он төртін жау ай шығар. Ай, жылқының көркін сұрасаң, Шабағы құлын тай шығар, Сөйлеп тұр, сөйлеп кеткенде, Қызыл тілден май шығар. Абайласаң жігіттер, Атмінбеген атмін сау, Үш үстіне қамшылар. Әу, бір жамаңда мал бітсе, Маңдайдан тер ай Тамшылар, Несиеге біреу мал жесе жасыр, Нада көзінен сұраса қан шығар. Ай, өзенде дария су алса, Орынына бөктеп қал шығар, Судың да көркін сұрасаң, Кемірленген қар шығар. Түйенің көркін сұрасаң, Жалғыз әуерге шынар шығар, Сөйлейтін жалғыз мен емес, Алуанда алуан шабатын, Айдам. Әу, әр жерде жүйріп бар шығар, Ай.