Алшынға арнау

Басынан қанша бұлтауған. Төсінен сонша жыр тауған. Жасырар сырым жоқ менің. Қара тауым деп керіліп жатқан бұл таудан. Маңғыстау жаттай ғалам боп тоздырып жүзім заман жеп. Ай төсінде туған төрінің тағдырларын ай адам боп. Нешелер жұмыла жұрт көшті. Тарихтың керуен жолымен Каспийса қоғыз адам боп. Шерқала таудың бір көзі. Айрақты таудың көркезі. Ана бір тұрған жалғанды. Жалғаннан көңілім қалғанды. Артымнан боздап ата жұрт. Өзекті дүния көрседі ау. Осылай зарын шығарып. Көздері қанмен шыланып. Айладырып кетті соңынан соңынан шаңышып алып. Боз ойнақ тұлпар баптаған. Ақиынақ қылыш саптаған. Күндердің күні болғанда. Бабамыз кетті бұл тауға. Бабаларының іздерін. Құран шау оқып жаттаған. Даланың жолын ен жайлап. Маңғыстап мадың кең қайта. Мұрттары көкке шаншылған. Есілді менің шалдарым жатса бір кереген тойлап. Қапыңды таппай қалмашы ау. Тамырды тажал дәл бастау. Тамырда қаның байланыпса. Мүмкін бе өзі ақиынағыңды шаң баспау. Осының бәрін жырлайды. Талайды көрген шал бастау. Шал бастаудың жылынан. Ұлып бір ғашқан қан бастау. Заманнан заман озғанда. Дүниә құрты қозғандай. Арудың алтын бергегі. Әркімнің боды ермегі. Беделі өшіп қозғанда. Өрісімді жорта шегеріп. Керуенімді жолға жүгеріп. Анталап жүрген көп дұшпан. Құйдама қолын созғанда. Ібіліс кіріп түсіме. Әзәзіл еніп ішіме. Ие боп мәңгүрт ісіме. Ұялап қаңғырт тісіме. Сахеттер тиіп саныма. Сақсырым толып қаныма. Саздауға біткен құба тал. Саяда болмай жаныма. Басымнан иек бөлініп. Сиы сіңірден сүйек сөгіліп. Тәнімді қына мүк басып. Түмімнен құмға көміліп. Дегенім дұшпан жасатып. Жаралы құсқа тасатып. Жаралы ерге ай оғатып. Сиректеп жатқан қанымды. Құм қиып өзіме асатып. Ұйырды ай қыр үркініп. Саяқпен сәуір ғай сілкініп. Келеді жүрген бурама. Көйншек көріптер шұлқынып. Құладың қуға ұмтылып. Періште төрін жымтылып. Алмауыт кірер ай алпарда. Ылғи бір дөңіз тімтініп. Сыртымнан жауым ұшқасып. Жүз көрсе жалған достасып. Қазынам қажет болғандай. Аркамнан қағып төс ташып. Атамда жүлі ерлерді. Нагуман билеп ешқасық. Құмарлы дүлдүл үйірді. Тулымды ұлан үйімде. Күн өзге шықпай бос жасып. Кер құланның қос құлағын. Тындырған селіпсе. Сегіз көздігін сындырған. Безбелді қара бүркіттерімнен. Сез қашып. Қордамды кілең жымбасып. Ұрдамды өңшең құл басып. Құлым мен көңім жұмдасып. Мезгілсіз көшіп кір басып. Жұпары да қардай бораған. Күлді менде басың ай ораған. Ару деп алған ай алғыншың. Жат де көзіммен ымдасып. Айналып та санамай сағыңды. Жүзе алмай қарсы ағыңды. Қыстағыда туған ай күшіктей. Кеудемді күдік ай шымшылап. Үмітім ұлып ай қыңсылап. Шекемді шеге қаққандай. Шыңғырып та жатқан ай шағымда. Ерлерім дегеді ғой ертесіп. Қолдарым берді ғой серттесіп. Қан болып көкке шапшыды. Шыққан бір гүлім ай кек өсіп. Гүлімді аман ай шақтатып. Аталарым қаншаң ай от кешіп. Солғаннан өстім ай қазақ боп. Сөндірді де отын ай тозақпен. Етегімде ек жауып ешшиіп. Отырмын міне ай азат боп. Ерлердің түқымы ай жырнағы. Құранның тұтымы ай тұрнағы. Гөрлік пен яки ерліктің. Тербеліп өскен құндағы. Абызым менің аңызым менің ал шекем. Өздеріңе арналған жыр ет бұл дағы. Абызым менің ал шекем. Құлағыңа даусым бар секен. Тамырым толқын туғылатып. Солқылдап кетті ау қан шекем. Жүрегімнен аққан жыр жұлдыз. Қабіріңе нұр боп тамсекен. Ерлердің мәңгі басындай. Гүл болып өсіп қалсекен ау. Айды Айдай айды. Яридай айды айды.