Сүгірге арнау

Әй, қару арманымды қалқан қып қара тасыңдай талқан Қып. Қайыралған қызыл тіліммен қағажу көрген дініммен Қайысып келді ау қабырғаң. Қай маназа маң қағынған, қайқы бас қара қашақты ай Табан астынан табылған. Уланды жалын бал денем азғындығымдай ару көрем. Майысып бабығым тал денем. Басиыдым саған туған ел. Елімнің кетті ендігі, ерімнің кетті ерлігі. Тілім мен дінім ділімбай. Тірі ту мақсат ендігі. Қазағым қара нәр еді-ай, қазақы тілім нәр еді. Тілесе білер текте дін жасыма шикірік от төдім. Халқымда немін бар еді-ай. Ақсақал алқа құратын, иіліп кетін тұратын қызымның Бойы наз еді. Көгілдір көлім қаз еді. Құлагер ұлым бәй қалып, құлама шалдардың жайланып, Көк шүйінгенге көміліп, көк мойлағын тебініп, Көк сүңгісі емініп, көк жалар жаудан келгенді. Тобыл тастапты қамшының сер шашағы төгіліп, Жеңешем құйған қымыздан жұтқан қандай керіліп. Әй, теке биім сұңқылдап, әулие күйім ыңқылдап, Ақ бөбегім нұрланып, қайғым әнмен ырғатып, Әуені көкті аралай, ойнақтаған қонса ұсақ берінені Кетер жағалай. Солай да солай күн өтті. Солардан қалған заман-ай. Сөйлесе сөзді зерлеген, айланып сөздің көрмеген, Абылақтан қашағын көлеңнен місін қашаған. Ал, тас жармаса бас шарған, тентекті тежеп тас Балған, тірісі сөзге тоқтаған, өлгенін жырмен Жоқтаған. Билігі асыл құл сөйлеп, Қылығыменен қыз сөйлеп, даңқ кумағанда насы, Солардан қалған қызыл тіл сорыңды кимнен көремін, Ауil. Әй, бір де текте сұлыңаң, Әй, бөкеннің қамын тарттырып, Бөктері алтын қырыңаң, Әй, бәсірі құлын шаптырып. Кез маялы келекең, ай, күмістен көңрау тақтырып, Әдібі жібек көкжаға, мырзаңа мауyt шаптырып. Құлан ие құбатың, құмайыңа ден беріп, Серке санды ту қояң қанжығаңа өңкеріп. Құладыны құз емес, құзардан құлжа үркітіп, Ким ғанаға тай келайғыр. Иірден сәуірк сілкітіп, төркіні суық төбелдің Төсіне айыл батырып. Қабылан құрсақ қатынның қалжасына жылан деп туған Құланға сар дейтіп саржа аттырып. Қынырық мойын қыз омырау, үйікті нұран қот шашып, Бұтасыла қой жан боздың. Абайы таң ба шоқ басып, жауырын қарап жау күтіп, Қызыл ат сойып қыз күніп, жіліншігіл жеміріліп. Омыртқасы қой омырылып, қойша қоя қуыстырып, Айда арша ысқырып. Тізеге тарих салғанда бекіре жалдыбектердің талай Кетті ау арманда. Маңғыстау қайрам ұлардым. Аяулы жарға тостырып, артып өлген жоқ үміт. Сен қиядағы қыз жібек мен төлеген шығармын. Бүдеме тағыл үлпеқ қыр, үлпершек үйре кір жанар. Маңғыстау, Маңғыстау, Маңғыстау сенде кімдер жоқ. Шекеліге шоқ бардай шемені қозғап, шер төксе Шелдеңден көзі оқпандай. Кағидалық қарттарың қаз омырауын тіптесе, Шудасын желге тұрдырген, шулатып көкті бүлдірген, Бұра төс бұлтта тоқтардай. Қара қыз азу қан сүрек жау келген күні талайдан. Білтелі мылтық, ай, қаз көз оқ. Қақарығынан қан шошып, қылышынан қой жан шошып. Батырлар шықты бақ сынап, бапкерлер шықты ғой ат Сынап. Әй, билер де шықты сөз салып, Төбе келіп ордадан дүнияға көз салып. Мына отырған бүгінгі Момақан ғана ау адайдан. Жасаған жасағым бұл күнімді көп көрме. Талау атындай өткенгі. Мәуелі уақтан сән қашып, мәңгүрттеніп мән қашып, Жадағай киіп жарасып, жанұшын жаумен жарасып, Жетпіс жындай адасып сүгірдіім бабамның басына әрең Жеткендің.