Қолыма қалам алып, жазамын хат

Қолыма қалам алып жазамын қап, Бұл сөзге құлақ асып мыңда заман. Жақсымен мерекеде душар келсең, Болады қалайдағы көңілім жан. Қызығы тіршіліктің бұлда бірі, Ерлермен есіп өтіні болсаң ұрпан. Мойыңа жеткізеді қызыл саңдай, Түрікпеннің нағыз тұлпар шын денеуар. Жігітке басты туған жалғыздық жоқ, Жұмсаса бір құйрық, бір қанат. Жаманға қадір білмей сырыңды айтпай, Сырт беріп сатып кетер бір алламат. Ақиқатталық үшін туын дейр көрмейді, Бұл өмірдей ешкімді жар. Елге жан демі бітсе тоқтамайды, Түген бар дүнияның ақырабат. Өмірдің іші толған бәрі қызық дей меңгер жалғаншыға Мейірім қанат. Нақақтан бір адамды күйдірсеңдер, Ақыры ақ ұралығай сені Табады. Жақсыға көп ішінде душар келсең, Жетпеген арттықпен да айып қымтап жабат. Жаманға қанша қызмет жасасаң да, Өзіңді ақырында, һәй, зәрдей шағат. Мінезі жамандардың, әй, ен секілді, Есейіп ержеткен бұл қолды қабат. Шайырың бұлайша қаламы бар, тілші бектеймін ез ғана Жаңа жағат.