Таудан аққан тас бұлақ

Таудан аққан-ай, Тасбұлақ. Тасыса құяр теңізге. Қанша малы болса да, ай, байғұ안нар Регізгей. Жақсыны жақсы біледі, қадірменен сымбатын. Жаман қайдан біледі-ау, арзанменен Қымбатын. Жан жолдасым домбыра, сенді өзіңдей аңыра. Ажал құрығы жеткен күн, қаларсың сендей Әдір-ә. Екі жақсың, ай, Қосылса, Бірін-бірі қимайды. Екі жаман қосылса, төсекке басы симайды. Алғаның адал болмаса, басыңа бақыт қонбайды. Өзіңнен туған ұл мен қыз, сыйламасай сол Қайғы. Ай, Ай, ай, Ай, ай. Өтіп кеткен-ай, Жәңгірдей, жамылып Бармай. Таж жақсының баласы, осынша Жаман туар-май. Дүние деген сары алтын, әркімдерді-ау алдаған. Қабатты қалың қара жер, өңшең бір жайсаң жандар-дау. Талғамастан жалмаған, екі достың арасын Айырады оңбаған. Қанша Батыр-ай Болса да, Жауға салма жалғызды. Қанша сұлу болса да, ай, қасыңа алма Арсызды. Шіркін дүние кең едің, біраз күн алдап өбедің. Қартайғанда дүние-ау, қайдасың дос Демедің. Жан жолдасым домбыра, сенді өзіңдей аңыра. Ажал құрығы жеткен күн, қаларсың Сендей, қаларсың сендей Әдір-ә.