Сүгірдің термесі

Ауылға Да Сүгір-ай келді деп, Ордасын Талай-ай Сайлаған. Ақса мауырын сарғымады, Ең тастар қарай Шайнаған. Ағалар да ендігі ай аман болып, Келді ме деп ай жыршылар. Жеңгелерім ай бар еді, Отадай да өзірі Ұзайған. Талышыбықтай ай бұралған, Маржандай тістері Ұралған. Талай да менің ай үстімнен, Жырлашы деп Сүгір ай Сұраған. Жырлашы Сүгір-ай дегенде, Талай бір жерлерді ай Жырладым. Әзілді де тауып ай кеңінен, Әзілдеуші едім ай Жеңгемін. Ал әделерім ай бар еді, Сүгір де аға бай Келді деп. Атышып тұрып ай қайлап, Табарда салған ай ерін. Қарқатқандай менің ай жаңқымды, Мәжілісте байтадай жерінен. Көңілі құрғыр ай басланып, Біз жүре беріппіз Жігіттер. Лалықтың да берген ай жетіні. Ал елімдерім ай бар еді, Қайдаға Келдің ай дегенде. Іренімде қалай ай өрімді, Алыстан да тұрып ай ол Жаған. Құрағым да көптің ай жинаған, Сызылып та Талай ай сыйнаған. Қорғыларым ай бар еді, Қалсай шөбірген ай Құрдасы. Жаным бұл да Талай ай қинаған. Ал қыздарым ай бар еді, Шай құйып та беріп Ай бапаның. Батиқасын ай алаңды, Саусақтары да Майысқан. Қабырғасы да тайысқан, Алты дағандай ақ Ұрдым. Әлі де үміт ай етермін, Біздердей бір бала туарды. Шаршыламайтын ай шабыстан.