Әр елдің бар бұлбұлы

Кім ойлады Көптің дарлық сүзі шықпайды Үлгілі. Бәрімізде би сымағы отбасының Белгірі. Іздейтін сорға тапқандай, Шамшырақтай шығандай, әр елдің бар бұлбұлы. Ақырланған айдай боп, бәрде жоқ боп шайнаң, Білімбей талдау бұл күні. Көрін шиірік солар ет, шаршыдан шапса суырылып, Шыбатылмайтын шылбыры. Аты барда саты жоқ, есіл марқұм ерлерден, Кеп айтуға бұл біре. Сонда дағы сипаттап, аттарын айтып берейін, Пері кем бе, кер кеміні. Аяған қожа мысалы, қора бал сабадай, Сәһәр тұрып піскенде көп жерге жеткен гүңбірі. Қыпшақтан шыққан бұтабай, хаңырдырған қоңыраудай, Оятқан көпті күндірі. Сарыбай сәдірі әзілкіш, жәні дағы биік іш, Айлықта ладын бір күнде шиір құданың дүлдүлі. Ишнияз бен Тұлыбай, кимін тартар күндіктен, Әр түрлі нәһан жайғылан, құрдымның қара шүңгілі. Қаратамыр ұлы оңғар, ақмыралы бұғы хәмір қыр, Қоныстаған қысы шас, асқар таудың үңгірі. Сүйіндік пен Сүйкінбай, сүйекті суша білмейтін, Өткір найза секілді, ағалы-іскей ыңғылы. Балқы базар білгенге, атақты әйлік Астана, Жұмыла жұрты шиып ап, шырласа бітпес түн күні. Қара сақалы ерін бет, құтқармас құсты бидіудей, Шабысына шаң ермес, ақшаптыратын бүлкілі. Нұрымбет сары шигі бай, шайырлықтың бабында, Жан жүре алмашынысынан, сай секілді түлкілі. Абақан кете аман жол, кәделі аста күні бұрын, Арнап сауын айттырар, белгілі байдыр жылқылы. Есен жол жүсіп Жиенбай, шиіріктері саманның, Отар бадай әр жерден, көрінетін бір ақ бір қылы. Омар мен Нұржан шабандоз, кетеді ғыны құтылып, Өтіп кеткен ертеде, қанаса да қырқыры. Озат айтыр осылар, сөздері шипа сырқауға, Жеңіл желпі шиірлерді, кім таппайды күлкіні. Өлең жазып сөз тер еп, Солардың болсақ Біз Бірау. Солардың Болсақ біз біре.