Әр істі ақылдылар абайлайды Сырнай

Ал бұлт шөгіп, күн жау сігіріп, Тау мен тасқа ахып, Қалмаған мұздай ірік су болмасқа. Жақсы менен жамандар бірдей болмас, Әрқайсының әр қилы парқы басқа. Пайда боп қара тастаны шығар алтын, Болмай ма жылы суық, ыстық салқын. Жаратқан неше түрлі мақлуқ атқып, Бірінің арзан, бірінің қымбат парқын. Төрт мәзһәп мұсылманды қауым әлгіп, Бөлекше құрған екен әрбір салтын. Әрбіріңдей дүниеге бір-бір келіп, Өтеді-ай күні өтсе бір күн өліп. Ал ұядан не қырандар Талпынысқан, ода жоқ шабытынан арты Ұшқан. Топтан-ай озып жүрген не жүйріктер, Жеталмай мәһеліне алғынысқан. Ұядан не сұңқарлар қанат жайған, Үстінен алтын тақтың патша тайған. Үйіңде қанша адам болсаң да, ойласаң бір-біріне Бермейман. Бітеді-ай тері көкке-ай ауаланып, Бітпеген болса жаман мәуін ағып. Парқы да бұл адамның сол сияқты, Туралық мәуі қаштай жерге бағып. Кеулі кейбіреудің аспанменен, кісіге пайдасы жоқ Асқанменен. Созылып не жүйріктің пай кеткен тіріде, Озық боп жер басқанменен. Ал бүркіттің түрін берген ахып Қара құста, Құдайдың құдіреті қандай ұста. Бүркіттің алғанаң түлкі, қасқыр, Қарақұс, жемтігіздіп болған нұсқа. Әрістөй ақылдылар, абайлар сыйың, Не білер пайым жоқ ахып. Ақылы қысқаң-ай, ги-гай, ги-гай, Ги-гак-ка-гәй. Не білер пайым жоқ-ай, ақылы қысқаңа.