Кішкене, айналайын, нарым едің

Кішкене айналайын нарым едің. Сен үзіп қол қанат қай жарып едім. Ағалап айтқан тілді қайырмастан. Мезгіл жүйім саған қай парап едім. Жігітті түссін айлы деген сөз бар. Деген жүгір достарың залым едің. Жұмсас ай қуырысменен орман болсаң. Алғысты талайлардан атып едім. Аяғай оқытпадым жүн болмады деп. Әр жерде басың шайқап нады едің. Балдардың қарны ашып қалады деп. Сон ойда обалың айқады бе едім. Өзіме өзі қызым болады деп. Алмаған атан тілін шадыр едің. Отыздың сегізіне келгенімде. Көруге бір перзент ай зәру едім. Артыңнан үрпек шүрпек болып балдар. Сұм сән ем шөлір кеген қанып едім. Оқи бер айналайын қосырақты. Әкенің алмас қылы шығару едің. Бұл іске ауыз жүз бұрандалы. Қондырған қоңырағыма шамып едің. Қазине қадамыңдай астына аллай. Жанымның ішіндегі ай алын едің. Кішкене айналайын құлыным ай. Ішінде өмір қанның жұлынынбай. Уайым бір дері сыя бері. Сыртына тұрмағазым білініп ай. Жастарға ай отан қорғау келді міндет. Талындай бойына өскен ұлығым ай. Сазайын кермең залым кетті тартып. Өз жаққан отың ай өзі жұлынып ай. Жолбасшы алдымыздай ұлық өсем. Ешкімнің құлақ аспай күрелің ай. Жауыздар шетелдегі үлсес келіп. Жүр кеуделе келген мелелер елік ай. Шасқайран жауға жігер мықта ұста. Сыбанып ақ білігің күрліп ай. Міңтіген ақсақалдың тез орындап. Қайтпалам төлі ойлап сүрігім Ай.