Saginish

Қайратжан айтқан екен көрші тауды. Мөкіске алыс емес, қонсы тауды. Терменің аты сондай көтерілді. Самал, жел, дауыл есті, жауын жауды. Өл қаным соны жаз деп ұхлатпайды. Сендей деп адам жазған Алатауды. Айтайын күнді қаным тамған жерді. Көтердің қане достар, Қаратауды. Ассалам Өзбекстан, қара қалпақ. Бабаңнан мирас қалған мен де ұрпақ. Мейірім қаным ішсе мәрманым жоқ. Әмударьяның суын ортылап-ортылап. Абырайды қолдан бермей көтеремін. Беліме түссе дағы қанша салмақ. Далада қалдырмасау деп ойлаймын. Ақсақал інілерге сәлем жолдам. Ана жер ғаресіздік алған кезде. Гүлденіп күннен күнге барған кезде. Інілер сағынады қосық айтып. Қатарым жұлдыз болып жанған кезде. Жасылкөн ағамыздың бір сөзі бар. Хақ тілеп кетсең дағы елден безбе. Бір шетте араласпай қалып кеттім. Шабытым орта топты Шарған кезде. Айналдым ойынып өскен шәйханамнан. Ақылға, парасатқа бай қаламнан. Сағындым бірге өскен достарымды. Қиналсам шықпай тұғым айналамнан. Өзіңе арналатын қосық жырды. Есітіп жүрген едің қай балаңнан. Шәйхана, шәйхана деп сенің үшін. Жанымды күдә еткен бір балаңнан. Бір балаңнан, бір балаңнан, бір Балаңнан. Өй, ұл балаңнан. Қандай бір қай сиырды жасасаң да. Еліңнен артық елді таба алмайсың. Толтырып аузыңа жұтсаң дағы. Керектен артық денді ала алмайсың. Қаншама алдасаң да сыр ашылар. Айды сен етекпенен жаба алмайсың. Міңге мің қанша тұлпар болса дағы. Күтімсіз сыра алды жаба алмайсың. Дәрттерім айта берсем кетер ме екен? Періште құлағына жетер ме екен? Япырмай бұл күлдерім қалай болды? Бұларда үміт болып өтер ме екен? Қасқырдай жоғарыға ұли берсем. Даусым Қаракеңе жетер ме екен? Тәуекел деп ауылға келсем егер. Őрнім есікпекен, Я төр мекен? Айтатын сөздерім көп, қосық тақымақ. Жауыным да қатты жауса, Шағары шақмақ. Уақытында тәубе қылып түсінгенмен. Негізі қалған екен Құдай сақтап. Шыңына Алатаудың көтерілсем. Ауылға қарай бердім жалтақ-жалtaқ. Себебі таудың басы аққұр бұлтақ. Ал менің басымдағы қара қалпақ. Қара қалпақ, қара қалпақ, қара Қалпақ. Өй, қазақ қалпақ. Ауылдан көрген басқа жұлдыз, айды. Естісем сүйектерім сырқырайды. Сағыныш ыдамдарым таусылған соң. Аузымнан қосық болып шашырайды. Ібрайым болмаса да Шараз балаң. Өз халқын қосықпенен асырайды. Сөздерім сүйек жарып шықса дағы. Бәрі бір сағынышым басылмайды. Я Алла мәдет бергіл Өзің көріп. Елімнің қадірін білдім шетте жүріп. Маған да бақыт күліп бағар мекен. Не абырай табаламан бүй төзіп. Ізбе-із аяғымнан шала бердің. Жиғылсам қала берді-ау тілім сынып. Алланың атынан бір демеу келсе. Аяққа кетер ме едім мен де тұрып. Жадырап күн шашылсын аспанына. Сөзімнің түсіңдер бастарына. Не жазсам сабақ болсын деп жазғаммын. Өзбегім Қаракеңнің жастарына. Сөзімді тоқтатайын түспей тұрып. Атадан мұра қалған дастанына. Ғәресіз елім менің Аман болсын. Бақыт құс өзі қонсын бастарына. Бастарына, бастарына, бастарына. Өй, бастарына. Өй, бастарына.