Chayon ekansan

Kunduz desam sherik ekansan tunga, Har bir qadamimdan ayonim, ey doʻst. Oʻzimniki desam, ishonib unga, Ichimdan chiqqan chayonim, ey do‘st. Birga edi har dam, sirimdan ogoh, Sezdirmasdan pichoq oʻrdiku nogoh. Begona boʻlganda mayli-ku ey voh, Ichimdan chiqqan chayonim, ey doʻst. Doʻst boʻlamiz derdik qiyomatgacha, Hali senga bor ekan diyonatgacha. Kimliging bilmabman xiyonatgacha, Ichimdan chiqqan chayonim, ey doʻst. Bir kelsa ketma-ket dard kelar ekan, Kimni kim ekanin soʻng bilar ekan. Sotqin doʻstdan dushman mard kelar ekan, Ichimdan chiqqan chayonim, ey doʻst. Men borman yoningda doʻstim derdi-ya, Sen bilan bir joyda oʻsdim derdi-ya. Begona boʻlganda mayli edi-ya, Ichimdan chiqqan chayonim, ey doʻst. Omad quchgan chogʻi yonimda turgan, Bugun mendan oson yuzini burgan. Shuncha yil niqobin sezdirmay yurgan, Ichimdan chiqqan chayonim, ey doʻst.