Сыноо

Өмір келген өткір шөпті ұлана, Тағдырлардан келді мұндай тыяна. Аяулы ұрып жатқан кезде төшікті, Жарғанда екендегі сынала. Ал сүйінсе ашып түсіп сүйініп, Барға жоққа жашап келген күшірі. Итке мініп қалған кезде күйөзі, Аяу қандай екендегі білінер. Бірде күліп, бірде ұлап арманда, Біз жашаймыз алты күндік жалғанда. Адам қандай екендегі білінер, Жаратқаным басқасын о салғанда, Эй, жаратқаным басқасын о салғанда. Адам күшті дене бой досын барда, Жаштық қалады жалындаған жылдарда. Бала қандай екендегі білінер, Ата-ене алдан тайып тұрғанда. Бір қарында бір ұяда жатышқан, Эй, біренеңім балдай сүтін татышқан. Бір туғанның анық жүзі көрінер, Мұрасы өлсе ата өліп қапыстан. Бірде күліп, бірде ұлап арманда, Біз жашаймыз алты күндік жалғанда. Адам қандай екендегі білінер, Жаратқаным басқасын о салғанда, Эй, жаратқаным басқасын о салғанда. Балалықтың жолы қошқын тап-таза, Эй, билік байлық күтсе дағы басқаша. Досын алған ұшыр келеді бір күні, Қара бұлт қайғы салып қаптаса. Мен дегендер шаң бұдында қалышқан, Эй, мезгіл гүлік барын жеңген жарышта. Кімнің қандай екендегі білінер, Оқу рухын салсасыно алыстан. Бірде күліп, бірде ұлап арманда, Біз жашаймыз алты күндік жалғанда. Адам қандай екендегі білінер, Жаратқаным басқасын о салғанда, Эй, жаратқаным басқасын о салғанда.