Köktem

Жұпар көктем, арғы Әлем еткен. Су арманым менің көктем. Көктем, Көктем, көктем, Көктем. Көктем, көктем. Шық жаңа Құшағын, жаңа дүниеммен құп қаттым. Шыныммен де ғашық кеттім өзіңе. Неткен сұлу едің, гүлдей нәзік едің. Бұлыңырдан мәңгіге арнайым бір өзіңе. Көктем келді де бірден дәрттің деп, Ғұмырды бүрлі еткен ойып те шуақты Көктем. Көктем кустері етеді сәгімен мен, Әр күніме дейір сағынышпен тек сені күтем. Оятың маған сен болжелімен жауатын, Әр күні етеді ескі түсірдің балалық шақтан. Бала едім де кесер мен болғандай ма? Неткен сұлу едің, гүлдей нәзік едің. Бұлыңырдан мәңгіге арнайым бір өзіңе. Көктем келді де бірден дәрттің деп, Ғұмырды бүрлі еткен ойып те шуақты көктем. Көктем кустері етеді сәгімен мен, Әр күніме дейір сағынышпен тек сені күтем. Көктем келді де бірден дәрттің деп, Ғұмырды бүрлі еткен ойып те шуақты көктем. Көктем кустері етеді сәгімен мен, Әр күніме дейір сағынышпен тек сені күтем.