Nega kuyasan nega yonasan

Bir qarich yer uchun janjallar qilib, Meros talashursan bagʻringni tilib. Mansab boygasida kibirga toʻlib, Nega buncha shoshib tinmay toʻlyapsan? Oxirat kunini unutib qoʻyyapsan. Dunyo maktoxidir mansab va amal. Hech kimga qolmagan saroyu mahal. Bir kun boshing uzra kelganda ajal, Kuyganing bilan hech narsa qolmaysan. Kafandan boʻlak hech narsa boʻlmaysan. Bir lahza oʻyla, bu dunyo oʻtkinchi. Nega kuyunasan, nega yonasan? Baribir bir kuni olib ketasan. Hamma narsaga sen shoshingan bilan, Qop-qora tuproqqa borib yetasan. Mol-dunyo yigʻasan kecha-yu kunduz, Goʻyoki osmonda eng yorugʻ yulduz. Lekin esdan chiqar bitta chiq soʻz, Oʻlim haqdir inson Uygʻon gʻaflatdan. Foyda yoʻqdir senga soxta shafqatdan. Bu dunyo hech qachon hech kimga qolmas, Talashgan bilan hech kim baxtni olmas. Yaxshilik qilganlar aslo yoʻqolmas, Yaratganga topshir yurak dardingni, Tinch qoʻygin dunyoning soxta gʻaminni. Yer talashma inson, yer sening joying, Tugaydi bir kuni yurgan har joying. Mansabing qoladi, boyliging qolar, Sukunat qabringni nurlarga boʻlar. Nega kuyunasan, nega yonasan? Baribir bir kuni olib ketasan. Hamma narsaga sen shoshingan bilan, Qop-qora tuproqqa borib yetasan. Meros talashma, Mansab talashma. Nega kuyunasan? Baribir bir kuni Olasan.