Vorqan Cav Ka

Я встретил тебя, Ты смеялась так просто, но глазах за огнём Прятался тихий холод. Улыбка живая, А внутри всё дрожало. Я сделать шаг к тебе всё равно Побоялся, ведь слишком ясно Скрываешь ты бурю. И всё же не смог я отвернуть глаза. Որքան ցավ կա քո աչքերում, չեմ կարող էլ նայել։ Տուր ինձ մի հնար, սիրուն ջան, ուզում եմ վերքերդ Մարել։ Որքան ցավ կա քո ձայնում, Ախ, սիրտս է լցվում։ Ի՞նչ անեմ ես քո համար, Հոգիս է դարձել վարակ։ Որքան ցավ կա քո Աչքերում, չեմ կարող էլ նայել։ Տուր ինձ մի հնար, Սիրուն ջան, ուզում եմ վերքերդ մարել։ Որքան ցավ կա Քո ձայնում, ախ, սիրտս է լցվում։ Ի՞նչ անեմ ես Քո համար, հոգիս է դարձել Վարակ։ И свет улиц скользил по твоему лицу, Но я видел, как тень за тобой не Отходит. Кто научил тебя прятать боль так красиво? И почему эту боль ощущаю уже я? Որքան ցավ կա քո աչքերում, չեմ կարող էլ նայել։ Տուր ինձ մի հնար, սիրուն ջան, ուզում եմ վերքերդ Մարել։ Որքան ցավ կա քո ձայնում, Ախ, սիրտս է լցվում։ Ի՞նչ անեմ ես քո համար, Հոգիս է դարձել վարակ։ Որքան ցավ կա քո աչքերում, Չեմ կարող էլ նայել։ Տուր ինձ մի հնար, Սիրուն ջան, ուզում եմ վերքերդ մարել։ Որքան ցավ կա Քո ձայնում, ախ, սիրտս է լցվում։ Ի՞նչ անեմ ես Քո համար, հոգիս է դարձել վարակ։ Если подойду, Сломаю твой хрупкий покой. Но если уйду, Твоя грусть пойдёт за мной. Որքան ցավ կա քո աչքերում, չեմ կարող էլ նայել։ Տուր ինձ մի հնար, սիրուն ջան, ուզում եմ վերքերդ Մարել։ Որքան ցավ կա քո ձայնում, Ախ, սիրտս է լցվում։ Ի՞նչ անեմ ես քո համար, Հոգիս է դարձել վարակ։ Որքան ցավ կա քո աչքերում, Տանում է ինձ շատ դեռու։ Արդյո՞ք սա Պետք է մեզ, Ես դեռ չեմ Հասկանում։