Шынарым

Даланың гүлдері шишік жарған өзіңді Аңсатып барады. Көктемдей жайнады асыл арман, дәл салқын Самалдың шарабы. Өмірдің сәніне сен болмасаң, әнім боп Шырқайсың сен қашан? Әлде сен жырмысың, еркелеп жүрмісің, Сырмысың жүректі шарпыған. Әлде сен жырмысың, еркелеп жүрмісің, Сырмысың жүректі шарпыған. Ъ ン бісің. Айылым қыз болып сен тумасаң, алтын таң Ағарып атпастай. Айылым күлімдеп сен тұрмасаң, аққуда Сыңарың таппастай. Өмірдің сәніне сен болмасаң, әнім боп Шырқайсың сен қашан? Әлде сен жырмысың, еркелеп жүрмісің, Сырмысың жүректі шарпыған. Әлде сен жырмысың, еркелеп жүрмісің, Сырмысың жүректі шарпыған. Әлде сен жырмысың, еркелеп жүрмісің, Сырмысың жүректі шарпыған. Әлде сен жырмысың, еркелеп жүрмісің, Сырмысың жүректі шарпыған. Ънбісің.