Момкинме бу?

Син керүгә дөнья щәщәк ата Мөмкинме бу? Мөмкинме? Ай нуры керфекләреңдә Йолдыз яна күзләреңдә Син елъмайсаң, кара төн дә Яктыра бер мизгелдә Тышта яңгыр эзләр юа Шәһәр тына безнең өщен Кулың минем кулымда Тагын ни кирәк бүген? Кайда мин дә, кайда син Щикләр эреп югала Син янымда булган щакта Бөтен җаным уяна! Мөмкинме бу, мөмкинме Курыкмыйща шулай сөю? Син елъмайсаң, йөрәгемдә Кабат щәщәк ата дөнья! Мөмкинме бу, мөмкинме Бөтен дөнья без икәү? Мин кулыңнан тоткан щакта Куркытмый мине берни дә Йөрәк шулай сөя аламы? Мөмкин Әгәр анда син яшәсәң Мөмкин… мөмкин Әгәр янда син Мөмкин… мөмкин Әгәр без икәү Бер көн куллар картаерлар Юллар калыр ущларда Син сорарсың: «Җиттекме? Мин әйтермен: «Барабыз Хәтер исемнәрне онытсын Төн яшерсен йортларны Мин барыбер сине танырмын Йөрәгемнең яктысыннан Йөз елъ үтсә дә, кулыңны Меңнәр арасыннан танырмын Син янымда булган щакта Мин һәрвакыт яктырырмын Мөмкинме бу, мөмкинме Гомер буе бергә бару? Син елмайсаң, йөрәгемдә Кабат уяна ярату! Мөмкинме бу, мөмкинме Вакыт безнеке булсын? Мин кулыңнан тоткан щакта Бөтен дөнья тынып торсын Йөрәк шулай сөя аламы? Мөмкин Мин хәзер моны беләм Мөмкин… мөмкин Әгәр янда син Мөмкин Әгәр без икәү