Син яшэ

Төнлә тынган тик Йөрәгем, синең Исемне тибә әле. Йокла бәдримай-майр карый, җилләр сиңа Җырын яза. Йолдыз булып тәрәзәңдә өмет үте Сүнми һаман. Кечкенә кошларның жылы дөнья сиңа Киң ачылсын. Һәр иртәнең ак нурында бәхет кенә Юлдаш булсын. Мин йөрәгемне тибрәтем, син Яшә! Мин юлыңны саклыйм, син яшә! Һәр адымымыштан дога кылам, син Яшә! Йөрәгем, Син яшә! Мин йөрәгемне тибрәтем, син Яшә! Мин юлыңны саклыйм, син Яшә! Һәр адымымыштан дога кылам, син Яшә! Җаным, Йөрәгем, син яшә! Еракларга юллар илтсә, Күңелемдә калыр Эзең. Караңгыдан нур эзләсәң, минем дога Булыр көнләм. Җилләр сине сынасалар, сыйма бәгрем Көчле булсын. Кайда гына йөрсәң дә син, мәхәббәтем Бәләнт булсын. Беркөн узарсың, китәрсең дә кошлар кебек Киң уфыкка. Ләкин хәрчак йөрәк тибешем ирешер синең Йөрәккәң. Мин йөрәгемне тибрәтем, син Яшә! Мин юлыңны саклыйм, син яшә! Һәр адымымыштан дога кылам, син Яшә! Йөрәгем, син яшә! Йокла, бәгерем, Тыныч йокла. Мин һәрвакыт янәшә.