Азизи дилам

دل ز دردی بی کسی آواره می میرد. تا به دادش می رسی بیچاره می میرد. لحظه ای دوری، باز صد باره می میرد. از کجا رنج دلی بیمار می دانی؟ کار دنیا عاقبت جاناک شایان نیست. نرخ گنج بی بها از راه ارزان نیست. از همه بالا ولیکن قدر انسان نیست. در کنارم پس بگو ای یار می مانی. از تمامی مردم دنیا تو بالایی. در بهار چشمی من یک شام زیبایی. عزیز دلم، به تو به تو همه ظلمانی. عزیز دلم، به تو به تو همه ویرانی. عزیز دلم، بگو بگو آره می مانی. عزیز دلم، عزیز دلم. دلم، به تو به تو همه ظلمانی. عزیز دلم، به تو همه ویرانی. عزیز دلم، بگو بگو آره می مانی. عزیز دلم، عزیز دلم. شور عشقت در وجود من نمی رود هیچ هیچ. ساز عشقت در سرود من نمی رود هیچ هیچ. این صدا را از گلویم کس نگیرد هیچ هیچ. در سرودم تا ابد تکرار می مانی. در پناه حب می خواب و خسته نمانم هیچ هیچ. در میان ناکس و هم کس نمانم هیچ هیچ. در سکوت لحظه ای باز نمانم هیچ هیچ. مثل عطری تازه در گلزار می مانی. از تمامی مردم دنیا تو بالایی. در بهار چشمی من یک شام زیبایی. عزیز دلم، به تو به تو همه ظلمانی. عزیز دلم، به تو به تو همه ویرانی. عزیز دلم، بگو بگو آره می مانی. عزیز دلم، عزیز دلم. عزیز دلم، به تو به تو همه ظلمانی. عزیز دلم، به تو به تو همه ویرانی. عزیز دلم، بگو بگو آره می مانی. عزیز دلم، عزیز دلم. از تمامی مردم دنیا تو بالایی. در بهار چشمی من یک شام زیبایی. عزیز دلم، به تو به تو همه ظلمانی. عزیز دلم، به تو به تو همه ویرانی. عزیز دلم، بگو بگو آره می مانی. عزیز دلم، عزیز دلم. عزیز دلم، به تو به تو همه ظلمانی. عزیز دلم، به تو به همه ویرانی. عزیز دلم، بگو بگو آره می مانی. عزیز دلم، عزیز دلم.