Awildagi muxabbat

Анау ауыл, мынау дария өзгерместен қала Берді. Мына ескен салқын самал сені еске сала Берді. Жауым жалған төбелейде алып қашты Жүгірейде. Содан бері түркін лепид келмедің сен сол бір Үйге. Жүрегімді алып кеттің. Мені отқа салып кеттің. Ооо, сен қалада тастап мені. Мен ауылда қалып кеттім. Жүрегімді алып кеттің. Мені отқа салып кеттің. Ооо, сен қалада тастап мені. Мен ауылда қалып кеттім. Мені ойлап көрмедің бе? Сағынады демедің бе? Тек менікі дейтін едің, қол ұстасып Жүргеніңде. Сағынғанда сырласпаймыз. Халымды бір сұрамайсыз. Жүрек сен деп жылаған соң жүр мен басқа ұнатқай Қыз. Жүрегімді алып кеттің. Мені отқа салып кеттің. Ооо, сен қалада тастап мені. Мен ауылда қалып кеттім. Жүрегімді алып кеттің. Мені отқа салып кеттің. Ооо, сен қалада тастап мені. Мен ауылда қалып кеттім. Жүрегімді алып кеттің. Мені отқа салып кеттің. Ооо, сен қалада тастап мені. Мен ауылда қалып кеттім. Жүрегімді алып кеттің. Мені отқа салып кеттің. Ооо, сен қалада тастап мені. Мен ауылда қалып кеттім.