Im Lusin

Մեծ երկնքում մի լուսին Ինձ էր պատմում քո մասին։ Նա քո անունը Ունի, դու իմ սեր, իմ Լուսին։ Հին անցյալի Օրերում Ողջ աշխարհը մեզ էր պատկանում։ Յոթերորդ երկնքում Քեզանով էի ապրում, քու շնչով էի շնչում։ Դու հեռացար, գնացիր ու ինձ վերջում դու ոչինչ Չասացիր, Որ դեռ գալու ես դու երբ ու դրիր ստորակետ։ Դու հասկացիր մի պարզ բան, որ չկա իսկապես Վերջաբան։ Պատմությանը այսպես ու դախտից մի Նվեր մենք ստացել ենք մեծ սեր։ Երբ Դու չկաս իմ օրերն են դատարկ Անորոշ Ու տես առանց քեզ սիրելիս կյանքի կինն է Միկրո։ Ես դեպի տաշ Եմ ապրել առանց քեզ իմ անկի։ Ես քեզ եմ խնդրում իմ անցյալը երբեք իմ Լուսին։ Ես եմ գուցե մեղավոր, Որ չասացի կարևոր Քեզ այս խոսքերը հավերժ սիրում եմ միայն Քեզ։ Չէ որ մեր սերը դեռ Կա, Նա եղել է, ու միշտ կմնա։ Հավատում եմ կգաս ու կասես վերջապես, Որ սիրում ես ինձ մեզ։ Երբ դու չկաս իմ օրերն են դատարկ Անորոշ Ու տես առանց քեզ սիրելիս կյանքի կինն է Միկրո։ Ես դեպի տաշ Եմ ապրել առանց քեզ իմ անկի։ Ես քեզ եմ խնդրում իմ անցյալը երբեք իմ Լուսին։ Երբ դու չկաս իմ օրերն են դատարկ Անորոշ Ու տես առանց քեզ սիրելիս կյանքի կինն է Միկրո։ Ես դեպի տաշ եմ ապրել առանց քեզ իմ Անկի։ Ես քեզ եմ խնդրում Իմ անցյալը երբեք։ Երբ դու չկաս իմ օրերն են Դատարկ անորոշ Ու տես առանց քեզ սիրելիս կյանքի կինն է Միկրո։ Ես դեպի տաշ եմ ապրել առանց քեզ իմ անկի։ Ես քեզ եմ խնդրում իմ անցյալը երբեք իմ լուսին