Вале афсус

گمان کردم که او عاشق ترین عاشق در این دنیاست. گمان کردم که غمخواری برای یک دل تنهاست. از عاشق هاست خند می گفت. از عشق خود به من می گفت. از اشک داغ آتش زن همیشه چشم او تر بود. ولی افسوس، ولی افسوس. بی خود گفتم دوباره بخت یارم شد. بی خود گفتم که پایانی برای انتظارم شد. بی خود گفتم که یار و یاور دور از دیارم شد. بی خود گفتم دوباره نوبت فصل بهارم شد. ولی افسوس، ولی ولی افسوس.