Sevaman desa

Yorim… Agar bir kun… Sevaman desa… “Yorim sevaman desa” Baxtni chindan sezardim Bor mehrimni berardim. Keng jahonni kezardim Yorim sevaman desa. Yorim sevaman desa Yuragim uchib ketar Bir og‘iz so‘z bilan ham Butun dunyo o‘zgartar Yorim sevaman desa O‘n sakkizga to‘lardim Ich-ichimdan kulardim. Hammadan ko‘p suyardim Yorim sevaman desa. Dasta gul olib kelib Shamolday to‘zg‘ib yelib. Kutardimda sevinib Yorim sevaman desa. Yorim sevaman desa Yuragim uchib ketar Bir og‘iz so‘z bilan ham Butun dunyo o‘zgartar Yorim sevaman desa Ko‘ngliga xo‘p qarardim Axvoli ne so‘rardim. Har ishga ulgurardim Yorim sevaman desa. Kechardim dunyolardan Olisman samolardan. O‘zardim hayollardan Yorim sevaman desa. Unutardim tashvishlar Qalbimda zo‘r kechmishlar. Ortda qolar mish-mishlar Yorim sevaman desa. Yorim sevaman desa Hayotim nurga to‘lar Birgina shu so‘z bilan Barcha orzular bo‘lar Yorim sevaman desa Bo‘lardim vafoli yor Ko‘rsatib go‘zal diydor. Bermasdim zarra ozor Yorim sevaman desa…